Protokoły lecznicze wg S.H Buhnera

GRYPA
Wirus grypy należy do rodziny Orthomyxoviridae. Jest wirusem RNA, co oznacza, że ​​bardzo szybko zmienia swoją strukturę genetyczną. Dlatego co roku potrzebne jest nowe szczepienie (oczywiście dla ludzi z Zachodu, którzy mają takie rzeczy do dyspozycji). Aktualna szczepionka może pomóc zapobiec tylko temu zakażeniu, które pojawia się w danym, konkretnym roku. W następnym, nie będzie to już ten sam wirus, choć może być podobny. Wirusy grypy rozprzestrzeniają się po całym świecie w tak zwanym sezonie grypowym. Za każdym razem umiera od 250 000 do 500 000 osób.

Około jedna trzecia zakażonych przechodzi chorobę niemal bezobjawowo, reszta ma pewne objawy „grypy”. Pierwsze symptomy to zwykle uczucie zimna lub łamania w kościach i być może niewielka gorączka. Wysoka gorączka na przemian z intensywnymi dreszczami pojawia się wówczas, gdy infekcja już szybko się rozwija. Kiedy wirus przenika do płuc i tkanek zatok, zaczyna się przekrwienie śluzówek. Kaszel, bóle całego ciała, zmęczenie, ból głowy, podrażnione oczy, nos i gardło są powszechne. Niektórzy ludzie mogą mieć biegunkę, ból brzucha albo wymioty.

Objawy infekcji rozpoczynają się zwykle trzeciego dnia po zakażeniu. Do tego czasu wirus jest już na ogół dobrze osadzony. Drugiego dnia zaczyna się replikować, „rozrzucając” wirusowe cząstki, i to w coraz większej liczbie. Dzieje się to przez kolejne 5 do 7 dni. Im wyższa gorączka, tym więcej patogenów jest uwalnianych. Dzieci, w porównaniu z dorosłymi, są szczególnie wrażliwe na zakażenie, wykazując bardzo wysoki poziom miana wirusa. Miewają też na ogół bardzo wysoką gorączkę.

W miarę jak wirus atakuje płuca, stymuluje zapalenie w tkankach. Komórki płucne, wypełnione wirusami, wkrótce wybrzuszają się na zewnątrz i pękają. Następnie wirus stymuluje kaszel, rozprzestrzeniający wirusa na nowych gospodarzy za pomocą kropelek. Ciężkie zapalenie płuc połączone z silnym zatrzymaniem płynów oraz niezdolność do oddychania jest główną przyczyną śmierci. Można powiedzieć, że ludzie topią się we własnych płynach.

Istnieją trzy różne grupy wirusów grypy, oznaczone literami: A, B i C. Grypa A jest najbardziej zjadliwa. Grypa B jest względnie stabilnym wirusem i mutuje znacznie wolniej niż A.  W dzieciństwie większość ludzi rozwinęła na niego przynajmniej pewną odporność. Jest znacznie mniej niebezpieczny. Grypa C jest dość rzadka. Czasami infekuje ludzi w dość poważny sposób, ale zwykle powoduje tylko łagodne dolegliwości i to przeważnie u dzieci. Kiedy ludzie mówią o pandemii grypy, mają na myśli grypę typu A w jednej z jej wielu genetycznie zmienionych form. Pandemia z 1918 roku została spowodowana właśnie przez szczep grypy typu A.

Wirusy grypy atakują w specyficzny sposób tkanki płuc i powodują uszkodzenia bezpośrednie oraz te wywołane zapaleniem. Istnieją cztery podstawowe patologiczne zmiany, powodowane przez wirusy:

1) rozproszone uszkodzenie pęcherzyków płucnych;

2) martwicze zapalenie oskrzelików;

3) intensywny krwotok pęcherzykowy;

4) masywna akumulacja płynu.

W poważniejszych przypadkach, niezależnie od szczepienia, często występuje krwotok pęcherzykowy, podobnie jak obrzęk pęcherzykowy oraz zapalenie śródmiąższowe. Stanem zapalnym objęte zostają również tkanki otaczające naczynia krwionośne, węzły chłonne oraz kanaliki (perivasculitis). Pojawiają się mikrozakrzepy oraz drobne skrzepy krwi w naczyniach krwionośnych w płucach. Poziomy IFN-γ są wysokie w makrofagach, komórkach nabłonkowych pęcherzyków i mięśniach gładkich oskrzeli oraz naczyń krwionośnych. Poziomy TNF-α są wysokie w makrofagach pęcherzykowych oraz mięśniach gładkich oskrzeli i naczyń. Bardzo wysoki jest też poziom przesączania przez błony otaczające drogi oddechowe i pęcherzyki płucne. Śledziona zazwyczaj obumiera, pojawia się miazga biała niereagująca na antygeny. W węzłach chłonnych powszechne są niereagujące grudki limfatyczne oraz erytrofagocytoza w naczyniach włosowatych sinusoidalnych.

Ochrona struktur śledziony i limfy oraz ich funkcji, struktury rzęsek a także błon śluzowych są więc niezwykle istotne.

Procedury medyczne

Jeśli grypa leczona jest farmakologicznie, zwykle stosuje się inhibitory neuraminidazy takie jak oseltamiwir (Tamiflu) lub zanamiwir (Relenza). Czasami podawane są również adamantany (amantadyna i rimantadyna) – hamują one kanały jonowe M2. Leki te są powszechnie określane jako środki przeciwwirusowe, ale w istocie nimi nie są (przynajmniej nie w ten sam sposób, jak antybiotyki są antybiotykami, czyli czymś, co konkretnie zabija bakterie). Mówiąc precyzyjniej, hamują przenikanie wirusa do komórek gospodarza (zatrzymując lub spowalniając infekcję) lub zapobiegając powstawaniu wakuoli wirusa oraz uwalnianiu białek wirusowych do wnętrza komórki gospodarza (zatrzymując lub spowalniając infekcję). Jednak bezpośrednio nie zabijają patogenów. Czasami używana jest rybawiryna – lek, który zakłóca metabolizm RNA, ale jego efekty są mieszane i ma wiele poważnych skutków ubocznych.

W przypadku silnego zapalenia można stosować kortykosteroidy, próbując zmniejszyć stan zapalny – ale jeśli poziom HMGB1 jest już wyraźnie podniesiony, kortykosteroidy nie zrobią nic, żeby go zmniejszyć. Hospitalizacja jest oczywiście powszechna i wskazana w ciężkich przypadkach, ale nic innego niż opieka bierna oraz stosowanie tlenu nie jest stosowane. Można co prawda dożylnie podawać płyny, ale to może mieć poważne skutki uboczne, jako że zwykle stosuje się roztwór odżywczy/glukozę IV, żeby utrzymać wysoki poziom składników odżywczych i energii u pacjenta. Niestety okazuje się, że użycie glukozy podczas infekcji grypy wyraźnie zwiększa obciążenie wirusem oraz parametry choroby. Natomiast, co ciekawe, insulina znacznie je zmniejsza, a także ma dodatkową zaletę – obniża poziomy HMGB1.

Ziołowa procedura w przypadku GRYPY

Uwaga: Wszystkie preparaty podane do leczenia każdego rodzaju wirusów należy stosować jednocześnie. Niektóre dają wsparcie immunologiczne, inne są bezpośrednio przeciwwirusowe, a jeszcze inne są przeznaczone do leczenia określonego obrazu objawów.

Uwaga: U dzieci dawkowanie musi być  zmienione, w zależności od ich wagi.

ŁAGODNA INFEKCJA

A) KOMBINACJA NALEWEK ZIOŁOWYCH:
Lomatium
Prusznik amerykański
Lukrecja
Tarczyca bajkalska

B) HERBATA IMBIROWA
Herbata z sokiem imbirowym, gorąca.
Imbir jest przydatny w przypadku grypy tylko wtedy, gdy sok jest wyciśnięty ze świeżego korzenia. Suszony imbir jest bezużyteczny.
Sok z 0,5 – 1kg imbiru. (Wyciśnij dobrze miazgę, żeby uzyskać z niej cały sok.) Przechowuj go w lodówce. Wlej ok 100 ml soku do kubka i dodaj jedną czwartą limonki (wyciśniętej), dużą łyżkę stołową miodu, 1/8  łyżeczki cayenne oraz około 180 ml gorącej wody. Dobrze wymieszaj. Pij 4 do 6 filiżanek dziennie.
Imbir w tej postaci jest silnie przeciwwirusowy. Świeży sok w powyższej miksturze rozrzedzi również śluz, pomoże chronić błony śluzowe przed uszkodzeniem oraz zadziała jak silny środek napotny, obniżając gorączkę podczas infekcji.

C) KOMPLEKSOWA NALEWKA IMMUNOLOGICZNA
Astragalus i Kordyceps.  Zioła są aktywne przeciwko wirusowi grypy. Są też silnie adaptogenne, to znaczy zwiększają odporność organizmów na różnego rodzaju stresory – mikrobiologiczne oraz zewnętrzne. Są również wysoce specyficzne dla kaskad cytokin, które zostają zainicjowane przez wirusy układu oddechowego. Te zioła będą pomocne poprzez ich działanie przeciwwirusowe, modulację nadaktywnej odpowiedzi immunologicznej, obniżanie poziomu cytokin oraz wzmacnianie zdrowej odpowiedzi immunologicznej na infekcję.

D) SUPLEMENTY
Cynk i selen będą bardzo pomocne we wszelkich zakażeniach grypą.

PROTOKÓŁ W PRZYPADKU ŁAGODNEJ GRYPY

1.  Lomatium + Prusznik amerykański + Lukrecja + Tarczyca bajkalska
Równe części nalewek z każdego zioła, połączone razem.
Dawkowanie: 30–60 kropli co godzinę, aż do uzyskania poprawy.

2.  Herbata imbirowa (gorąca)
4 filiżanki dziennie

3.  Astragalus + Cordyceps
Równe części nalewek z każdego zioła, połączone razem.
Dawkowanie: 1 łyżeczka nalewki 3x dziennie.

4.  Cynk i Selen
Dawkowanie: 200 mcg selenu; 25–40 mg cynku dziennie.

CIĘŻKA INFEKCJA

A) KOMBINACJA NALEWEK ZIOŁOWYCH
Tarczyca bajkalska,
Isatis (Urzet barwierski),
Lukrecja,
Houttuynia,
Lomatium,
Prusznik amerykański,

Preparat zawiera silne środki przeciwwirusowe, szczególnie Tarczyca bajkalska, Urzet barwierski, lukrecja, Houttuynia i Lomatium. Są one przeznaczone do zabicia wirusa i zahamowania jego głębszej penetracji w ciele. I oczywiście wiele z nich posiada również alternatywne działanie. Lukrecja, na przykład, chroni komórki błon śluzowych, jest silnie przeciwzapalna i wykrztuśna. Tarczyca bajkalska jest silnie przeciwzapalna (hamuje kaskady cytokinowe, które wywołuje grypa), zapewnia ochronę i aktywację śledziony, pomaga obniżyć gorączkę oraz jest środkiem wykrztuśnym. Wszystkie wymienione zioła spełniają wiele pożytecznych funkcji w chorobach układu oddechowego.

B) HERBATA IMBIROWA
Herbata z sokiem imbirowym, gorąca.
Imbir jest przydatny w przypadku grypy tylko wtedy, gdy sok jest wyciśnięty ze świeżego korzenia. Suszony imbir jest bezużyteczny.
Sok z 0,5 – 1kg imbiru. (Wyciśnij dobrze miazgę, żeby uzyskać z niej cały sok.) Przechowuj go w lodówce. Wlej ok 100 ml soku do kubka i dodaj jedną czwartą limonki (wyciśniętej), dużą łyżkę stołową miodu, 1/8  łyżeczki cayenne oraz około 180 ml gorącej wody. Dobrze wymieszaj. Pij 4 do 6 filiżanek dziennie.
Imbir w tej postaci jest silnie przeciwwirusowy. Świeży sok w powyższej miksturze rozrzedzi również śluz, pomoże chronić błony śluzowe przed uszkodzeniem oraz zadziała jak silny środek napotny, obniżając gorączkę podczas infekcji.

C) KOMPLEKSOWA NALEWKA IMMUNOLOGICZNA
Astragalus, Kordyceps, Rhodiola. Wszystkie te zioła są aktywne przeciwko wirusowi grypy. Są też silnie adaptogenne, to znaczy zwiększają odporność organizmów na różnego rodzaju stresory – mikrobiologiczne oraz zewnętrzne. Dodatkowo Astragalus i Kordyceps są wysoce specyficzne dla kaskad cytokin, które zostają zainicjowane przez wirusy układu oddechowego. Te zioła będą pomocne poprzez ich działanie przeciwwirusowe, modulację nadaktywnej odpowiedzi immunologicznej, obniżanie poziomu cytokin oraz wzmacnianie zdrowej odpowiedzi immunologicznej na infekcję.

D) SUPLEMENTY i INNE
Cynk i selen będą bardzo pomocne we wszelkich zakażeniach grypą.
Oliwa z oliwek – na ochronę struktur rzęskowych i błony śluzowej płuc

PROTOKÓŁ W PRZYPADKU CIĘŻKIEJ GRYPY

1. Lomatium + Prusznik amerykański + Lukrecja + Isatis + Tarczyca bajkalska + Houttuynia
Równe części nalewek z każdego zioła, połączone razem.
Dawkowanie:  1-2 łyżeczki co godzinę

2. Herbata imbirowa (gorąca)
4-6 filiżanek dziennie

3. Astragalus + Cordyceps + Rhodiola
Równe części nalewek z każdego zioła, połączone razem.
Dawkowanie: 1-2 łyżeczki nalewki 6x dziennie.

4. Cynk i Selen
Dawkowanie: 200 mcg selenu; 25–40 mg cynku dziennie.
5 Oliwa z oliwek  – 2 łyżki dziennie

JEŻELI STAN NADAL SIĘ NIE PORAWIA
(Na zmniejszenie poziomów HMGB1 podczas burzy cytokin)
Kombinacja nalewek z Angelica sinensis oraz Salvia miltiorrhiza, w równych częściach. Dawkowanie: 1 łyżka stołowa co godzinę.

SARS
SARS, w swoim oddziaływaniu na organizm, jest bardzo podobny do ostrej grypy i początkowo uważano go za jej nowy, wyłaniający się szczep. Jednak, SARS (zespół ostrej niewydolności oddechowej) to nowy wirusowy patogen, który pojawił się nagle w 2002 roku w Chinach. Choroba charakteryzuje się gorączką, a następnie objawami oddechowymi i ostatecznie dla niektórych zakażonych postępującą niewydolnością oddechową. Charakter wirusa w tamtym czasie był nieznany, ale ostatecznie okazało się, że jest koronawirusem, który zmienił gatunek, który infekuje – na ludzki.

Koronawirusy są otoczkowymi wirusami RNA o dodatniej polarności nici. Posiadają największy genom ze wszystkich wirusów RNA. Wirusy w tej grupie oddziałują na siebie w wysokiej częstotliwości kombinacji RNA, wytwarzając nowe warianty. Z kilkunastu koronawirusów, obecnie tylko trzy zarażają ludzi. Wśród nich SARS jest najgroźniejszy.

Patogen rozwija się w organizmie przez około 6 dni, podobnie jak w przypadku grypy i rozprzestrzenia się głównie drogą kropelkową – choć bezpośredni kontakt z wydzielinami ciała również może go przenosić. Wirus zrzuca swoje elementy także do kału i moczu… często przez kilka tygodni… więc sprzątanie po ciężko chorych także może rozprzestrzeniać infekcję.

Gorączka, kaszel i trudności z oddychaniem, to pierwsze objawy choroby. Ból głowy, sztywność i bóle mięśni, utrata apetytu, złe samopoczucie, dreszcze, dezorientacja, zawroty głowy, wysypka, nocne poty, nudności i biegunka występują u wielu osób.

Sekcje zwłok tych, którzy zmarli w wyniku SARS, ujawniły, że zniszczenie pęcherzyków w płucach było poważne i masowe. Do tego dochodzi ogromne uszkodzenie węzłów chłonnych w płucach, jak również ciężka martwica białej miazgi i zatok śledziony, zniszczenie ośrodków rozmnażania w limfie, apoptoza limfocytów oraz infiltracja komórek monocytarnych. Ochrona śledziony i limfy jest więc niezbędna (Prusznik amerykański, Tarczyca bajkalska).

Leczenie farmakologiczne

Rybawiryna jest mało skuteczna przeciwko SARS, ale nadal stosowana, pomimo przykrych skutków ubocznych. Kortykosteroidy wykorzystuje się po to, żeby zmniejszyć stan zapalny. Niesteroidowy lek przeciwzapalny – indometacyna – wykazał silną aktywność przeciwko temu wirusowi i powinien być używany. Stwierdzono, że rymantydyna i lopinawir są aktywne in vitro.

Ziołowa procedura w przypadku SARS

A) KOMBINACJA NALEWEK ZIOŁOWYCH
Tarczyca bajkalska
Houttuynia (Pstrolistka sercowata)
Isatis (Urzet barwierski)
Lukrecja,

Dodatkowo dwa zioła wyjątkowo skuteczne dla tego rodzaju wirusa, które redukują białko HMGB1) – Salvia miltiorrhiza oraz Kudzu

B) KOMPLEKSOWA NALEWKA IMMUNOLOGICZNA
Równe części nalewek z Astragalusa, Kordycepsu oraz Rhodioli. Wszystkie te zioła są aktywne przeciwko wirusowi SARS. Są też silnie adaptogenne, to znaczy zwiększają odporność organizmów na różnego rodzaju stresory – mikrobiologiczne oraz zewnętrzne. Dodatkowo Astragalus i Kordyceps są wysoce specyficzne dla kaskad cytokin, które zostają zainicjowane przez wirusy układu oddechowego. Te zioła będą pomocne poprzez ich działanie przeciwwirusowe, modulację nadaktywnej odpowiedzi immunologicznej, obniżanie poziomu cytokin oraz wzmacnianie zdrowej odpowiedzi immunologicznej na infekcję.

PROTOKÓŁ W PRZYPADKU SARS

Uwaga: Wszystkie preparaty podane do leczenia każdego rodzaju wirusa należy stosować jednocześnie. Niektóre dają wsparcie immunologiczne, inne są bezpośrednio przeciwwirusowe, a jeszcze inne są przeznaczone do leczenia określonego obrazu objawów.
Uwaga: U dzieci dawkowanie musi być zmienione, w zależności od wagi.

1 Preparat nr 1 Tarczyca bajkalska + Houttuynia + Lukrecja + Isatis
Równe części nalewek z każdego zioła, połączone razem.
1-2 łyżeczki co godzinę.
2 Preparat nr 2 Salvia miltiorrhiza + Kudzu
Równe części nalewek z każdego zioła, połączone razem.
1-2 łyżeczki co godzinę (w odstępie półgodzinnym od Preparatu nr.1)
3 Preparat nr 3 Astragalus + Cordyceps + Rhodiola
Równe części nalewek z każdego zioła, połączone razem.
1-2 łyżeczki 6x dziennie.

ZAPALENIE MÓZGU

Istnieją konkretne wirusy, które infekują sam mózg i powodują jego zapalenie (wirus Zachodniego Nilu) oraz są inne (np. wirus opryszczki), które czasem się do niego dostają, przez co rozwija się tam zapalenie mózgu. Wiele z nich zostaje przenoszonych przez owady (komary i kleszcze). Na niektóre z nich istnieją już szczepionki (np. kleszczowe zapalenie mózgu – TBE). Inne dość dobrze reagują na leki (na przykład acyklowir, dla nieopornego opryszczkowego zapalenia mózgu).

Prawie wszystkie, 90% osób zarażonych wirusem zapalenia mózgu wykazuje objawy grypopodobne – gorączka, ból gardła, kaszel, ogólne złe samopoczucie, bóle w różnych częściach ciała, osłabienie. Około 10% w ogóle nie ma żadnych objawów. U większości ludzi infekcja mija podobnie jak grypa – niektórzy naprawdę nie mają nawet pojęcia, że byli zarażeni wirusowym zapaleniem mózgu.

Jeśli infekcja jest bardziej poważna, obraz symptomów odpowiednio się zmienia – silny ból głowy, dezorientacja, światłowstręt, nadmierne pobudzenie, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie rdzenia kręgowego, zmiany osobowości, ataki drgawek, śpiączka i śmierć… wszystkie mogą wystąpić, w zależności od ciężkości zakażenia. W zależności od tego, która część mózgu została dotknięta infekcją, może wystąpić upośledzenie umiejętności językowych i ruchowych (silne osłabienie mięśni, niekontrolowane ruchy ciała, częściowy paraliż lub utrata możliwości regulacji temperatury ciała).

Medycyna akademicka ma ograniczoną zdolność reagowania na tego rodzaju zakażenia. Podczas łagodnej infekcji, zwykle mówi się danej osobie, żeby pozostała w domu i odpoczywała w łóżku. Jeśli stan jest ciężki, co dzieje się przy wielu wirusach wywołujących zapalenie mózgu, nie ma akceptowalnego i skutecznego leczenia farmakologicznego. W niektórych przypadkach, ale nie w większości, środki przeciwwirusowe są tylko niewielkim wsparciem. W innych, farmaceutyki są stosunkowo nowe i raczej eksperymentalne, oferując jedynie ograniczoną pomoc. Jeśli obrzęk stanie się groźny dla życia, w celu zmniejszenia stanu zapalnego, dożylnie mogą być stosowane sterydy, choć daje to szereg poważnych skutków ubocznych, zwłaszcza, jeśli są podawane długoterminowo.

Z drugiej strony leki roślinne oferują o wiele bardziej skuteczne wsparcie i pomoc. W istocie zioła mogą się zająć każdym aspektem choroby. Mogą być używane zarówno do zabijania samych wirusów, jak i ograniczania ich zdolności do dalszego zakażania komórek organizmu. Roślinne substancje przeciwzapalne, przeznaczone do leczenia mózgu, mogą być stosowane w celu zmniejszenia samego zapalenia. Związki chroniące neurony można wykorzystać do ochrony struktur mózgu przed destrukcją i degeneracją (lub do odbudowania już uszkodzonych struktur).

Facylitatory immunologiczne (adaptogeny) mogą być stosowane do wzmocnienia funkcji odpornościowych, żeby organizm był w stanie samodzielnie zwalczać infekcję. I wreszcie wyjątkowe obrazy symptomów, które pojawiają się u osoby zakażonej, mogą być likwidowane poprzez wdrożenie konkretnego leczenia objawowego. Bardzo wiele z leków roślinnych działa ze sobą synergicznie (tak samo jak wiele poszczególnych związków w jednej roślinie) i razem przynoszą efekty, które nieraz mogą być bardzo spektakularne.

Uwaga: stwierdzono, że siarczan chondroityny wzmacnia infekcję komórek mózgowych JEV i zwiększa uszkodzenia, które zakażenie powoduje w mózgu. Więc należy unikać tej suplementacji podczas aktywnej infekcji.

Przegląd procedury

Metody leczenia, które pomogą zmniejszyć skutki zapalenia mózgu, składają się z następujących kroków:
1. Zastosowanie ziół przeciwwirusowych, systemowych (ogólnoustrojowych)

2. Stymulacja śledziony i układu limfatycznego w celu aktywnej walki z infekcją, co przynosi efekt zmniejszenia ruchu wirusa do mózgu oraz wzmacnia aktywację limfocytów T śledziony
Prusznik amerykański będzie wzmacniał funkcję śledziony, zmniejszy jej stan zapalny oraz zwiększy liczbę komórek T.

3. Redukcja kaskad cytokin/chemokin poprzez zastosowanie specyficznych, roślinnych inhibitorów
Specyficznie działające zioła to Tarczyca bajkalska, lukrecja, Isatis, Houttuynia, kordyceps, Rhodiola, Astragalus.

4. Ochrona komórek nerwowych i mitochondriów neuronalnych
Główne zioła to – Tarczyca bajkalska, kordyceps, Rdest japoński, Rhodiola, kudzu, oliwa z oliwek (oleorupin).

5. Hamowanie wirusowej infekcji komórek nerwowych
Podstawowe zioła to – kordyceps, lukrecja, Tarczyca bajkalska.

6. Regeneracja uszkodzonych struktur nerwowych
Najlepsze zioła to Krzyżownica cienkolistna (Polygala tenuifolia) oraz Soplówka jeżowata (Hericium erinaceus). Oba zawierają znaczne ilości czynnika wzrostu nerwów

7. Wzmocnienie zdrowych reakcji układu odpornościowego poprzez wykorzystanie ziołowych czynników adaptogennych

Najlepiej działają – Astragalus, Cordyceps oraz Rhodiola.

Uwaga: Cordyceps jest bardzo skuteczny dla różnych rodzajów zapalenia układu nerwowego, które występują w mózgu podczas infekcji zapalenia mózgu. W ciężkich przypadkach dawkowanie Cordycepsu można znacznie zwiększyć. Wykazano brak toksycznego górnego zakresu dla tego zioła.

8. Hamowanie HMGB1, jeśli prawdopodobna wydaje się posocznica (sepsa)
Najlepsze zioła to – Angelica sinensis, Salvia miltiorrhiza.
Preparat: równe części nalewek Angelici sinensis oraz Salvia miltiorrhiza, połączone.
Dawkowanie: 1 łyżeczka do 1 łyżki stołowej nalewki złożonej, do 10x dziennie (lub więcej) w zależności od stopnia nasilenia infekcji.

PROTOKÓŁ W PRZYPADKU ZAPALENIA MÓZGU

Uwaga: Wszystkie preparaty podane do leczenia każdego rodzaju wirusów należy stosować jednocześnie. Niektóre dają wsparcie immunologiczne, inne są bezpośrednio przeciwwirusowe, a jeszcze inne są przeznaczone do leczenia określonego obrazu objawów.
Uwaga: U dzieci dawkowanie musi być zmienione, w zależności od ich wagi.

1. Lukrecja, Tarczyca bajkalska, Urzet barwierski (Isatis), Houttuynia, Lomatium
Równe części nalewek z każdego zioła, połączone razem.
Dawkowanie: w zależności od ciężkości stanu, od ¼ łyżeczki do 1 łyżki nalewki złożonej do 6x dziennie. Moja normalna dawka, na przykład dla łagodnego i umiarkowanego encefalitis Zachodniego Nilu wynosi 1 łyżeczka 4-6x dziennie przez 2–4 tygodnie

2. Prusznik amerykański – nalewka.
Dawkowanie: ¼ – 1 łyżeczki do 6x dziennie w zależności od stopnia ciężkości choroby.

3. Astragalus, Cordyceps, Rhodiola.
Nalewka z połączonych trzech ziół – 1 część Astragalusa, 1 część Rhodioli i 2 części Cordycepsu.
Dawkowanie: 1 łyżeczka nalewki złożonej, 6x dziennie podczas aktywnych zakażeń.

4. Krzyżownica cienkolistna, Soplówka jeżowata.
Równe części nalewek z każdego zioła, połączone razem.
Dawkowanie: 1 łyżeczka nalewki 2x dziennie

5. Angelica sinensis, Salvia miltiorrhiza
Równe części nalewek z każdego zioła, połączone razem.
Dawkowanie: 1 łyżeczka do 1 łyżki stołowej nalewki złożonej, do 10x dziennie (lub więcej) w zależności od stopnia nasilenia infekcji.

6. Oliwa z oliwek
Dawkowanie: 1 łyżka 2x dziennie
7 Rdest japoński – kapsułki
Dawkowanie: 4 000mg dziennie

Powyższy protokół jest adekwatny dla każdego rodzaju zapalenia mózgu. Dodatkowe, uzupełniające wytyczne dotyczące poszczególnych wirusów atakujących mózg i układ nerwowy (np. Zachodniego Nilu, japońskiego zapalenia mózgu, Denga itp.) znajdują się w książce Stephena Harroda Buhnera – Zioła przeciwwirusowe

OPRYSZCZKA

Opryszczka jest prawdopodobnie najbardziej znanym (i niesławnym) członkiem rodziny wirusów Herpesviridae. Istnieją dwa typy wirusa opryszczki pospolitej

1 (HSV-1) i wirus opryszczki pospolitej 2 (HSV-2). Najczęstsze miejsca infekcji występują wokół ust (opryszczka, pęcherze) i na genitaliach (opryszczka). Opryszczka jest zwykle wywoływana przez herpes simplex 1, opryszczka narządów płciowych przez herpes simplex 2. Mniej rozpowszechnioną formą jest infekcja palców zwana zanokcicą opryszczkową. Mogą ją powodować oba wspomniane wirusy. Istnieje również kilka poważniejszych form zakażenia – opryszczka oczna (która obejmuje narząd wzroku, powodując zapalenie rogówki), tak zwana opryszczka gladiatorów (która szeroko infekuje skórę), opryszczkowe zapalenie mózgu (które dotyka mózgu), zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych Mollareta (które infekuje błony pokrywające mózg i rdzeń kręgowy) oraz opryszczka noworodkowa (gdy dziecko zostaje zarażone, podczas porodu lub w macicy).

Opryszczka wargowa lub narządów płciowych, jest zwykle chorobą cykliczną z dłuższymi (lub krótszymi) okresami remisji między epizodami. W przypadku opryszczki narządów płciowych, gdy wirus dostanie się do nowego gospodarza, przemieszcza się wzdłuż ścieżek nerwowych, gdzie zamieszkuje. U wielu osób, po pierwszym ataku, wirus może bardzo długo pozostać uśpiony. U innych, co jakiś czas, staje się bardziej aktywny. Wraca wzdłuż szlaków nerwowych na powierzchnię skóry, gdzie tworzy pęcherze, które wyrzucają wirusy, rozprzestrzeniając chorobę dalej.

Tuż przed nawrotem może wystąpić uczucie bólu w narządach płciowych. Wkrótce potem mogą się pojawić małe pęcherze, które w końcu pękają, tworząc bolesne rany ze strupami, gojące się nawet kilka tygodni. Czasami osoby z aktywną infekcją czują jakby miały grypę, a ich węzły chłonne mogą być mocno nabrzmiałe. Objawy opryszczki wargowej i zanokcicy opryszczkowej są podobne, ale występują odpowiednio wokół ust i palców.

Generalnie istnieją trzy rodzaje opryszczki ocznej. Opryszczkowe zapalenie rogówki jest najczęstszą postacią – to wirusowa infekcja rogówki lub powierzchni oka. Zwykle goi się bez uszkodzenia narządu wzroku.

Jednak w przypadku zrębowego zapalenia rogówki wirus przenika głębiej do jej warstw. Może powodować bliznowacenie, a czasami nawet ślepotę. Ostatnim typem jest zapalenie tęczówki. W tym przypadku to tęczówka i otaczające tkanki oka są zakażone i ulegają zapaleniu. Występuje wówczas często mocna wrażliwość na światło i niewyraźne widzenie, a zainfekowane oko jest mocno czerwone. Czasami ten rodzaj zakażenia może wystąpić w siatkówce lub wewnątrz wyściółki z tyłu oka – określane jest wtedy opryszczkowym zapaleniem siatkówki.

Objawy i symptomy opryszczkowych infekcji oczu to – łzawienie, podrażnienie, uczucie ciała obcego w oku, zaczerwienienie, owrzodzenia, wydzielina, nadwrażliwość na światło.

Standardowym leczeniem opryszczki oka jest gancyklowir jako żel okulistyczny… pięć kropli dziennie. Czasami używane są sterydowe krople do oczu, dla zmniejszenia stanu zapalnego. Bywa że zarażona rogówka jest zeskrobywana.

Nie ma bardziej skutecznego lekarstwa, a te interwencje zmniejszają jedynie wpływ danego epizodu, i miejmy nadzieję, zapobiegają trwałym uszkodzeniom.

Opryszczka Gladiatorum (gladiatorów) jest niezwykle zakaźna i jest przenoszona przez kontakt skóra-skóra. To zasadniczo skórna postać opryszczki – zwykle herpes simplex 1 (ta sama forma wirusa, który powoduje przeziębienie). Jest ona dość powszechna w klubach sportowych (stąd jej nazwa). W odróżnieniu od opryszczki wargowej i genitalnej, owrzodzenia, jakie powoduje, występują grupami na całym ciele – szyi, klatce piersiowej, twarzy, brzuchu, nogach. Często powiększone są węzły chłonne, pojawia się gorączka, ból gardła i ból głowy. Pęcherze bywają bardzo bolesne,  a ich gojenie trwa kilka tygodni.

Zapalenie mózgu oraz zapalenie opon mózgowych są rzadkimi, ale ciężkimi powikłaniami zakażenia opryszczką. Opryszczkowe zapalenie opon mózgowych jest zwykle wywołane przez serotyp HSV-2, który infekuje – jak jego nazwa wskazuje – opony mózgowo-rdzeniowe, czyli tkankę otaczającą mózg oraz rdzeń kręgowy. Najczęstsze objawy to sztywny kark, ból głowy, gorączka, nadwrażliwość na światło, zmęczenie, mdłości, utrata apetytu, wymioty (czasami). Jest to zazwyczaj samoograniczająca się choroba, która wygasa samoczynnie. U niektórych osób powtarza się w regularnych odstępach czasu, podobnie jak opryszczka narządów płciowych i jamy ustnej. W rzadkich przypadkach może powodować drobne psychiczne dysfunkcje, niewielkie zmieszanie i trudności w rozwiązywaniu problemów.

Zapalenie mózgu wywołane przez opryszczkę jest zwykle spowodowane przez HSV-1. Podczas opryszczkowego zapalenie mózgu, infekowane są najczęściej płaty skroniowe i czołowe, kiedy wirus przemieszcza się wzdłuż linii nerwowych do mózgu. Zwyczajowe objawy zapalenia mózgu to – dezorientacja, zmiany psychologiczne, gorączka i u 30-70% zakażonych także śpiączka, a nawet śmierć. Infekcja jest zazwyczaj leczona acyklowirem dożylnym, choć mimo to nadal odnotowuje się prawie 30% wskaźnik śmiertelności. Często dochodzi do długotrwałego uszkodzenia mózgu.

Przeważnie zakażenia opryszczką leczy się przy użyciu walacyklowiru, acyklowiru lub famcyklowiru. Wszystkie są formami analogów guanozyny –  leku przeciwwirusowego… i po zażyciu są metabolizowane przez organizm do postaci formy aktywnej. Leki te są szeroko stosowane w celu kontrolowania epidemii wirusów opryszczki pospolitej, ospy wietrznej, półpaśca, wirusa Epstein’a-Barr i wirusa cytomegalii, z których wszystkie są blisko spokrewnione z wirusami opryszczki. Są one najsilniejsze przeciwko typom simplex i nie mają wpływu na utajone wirusy w osłonkach nerwów. Leki te są skuteczne tylko wtedy, gdy wirusy stają się aktywne. Do pewnego stopnia mogą skrócić przebieg choroby i pomóc zapobiegać jej rozprzestrzenianiu się, ale generalnie jej nie leczą.

Wirusy opryszczki dość szybko stają się oporne na acyklowir, zwłaszcza u osób z osłabionym układem odpornościowym.

PROTOKÓŁ W PRZYPADKU OPRYSZCZKI

Uwaga: Wszystkie preparaty podane do leczenia każdego rodzaju wirusów należy stosować jednocześnie. Niektóre dają wsparcie immunologiczne, inne są bezpośrednio przeciwwirusowe, a jeszcze inne są przeznaczone do leczenia określonego obrazu objawów.

Uwaga: U dzieci dawkowanie musi być  zmienione, w zależności od ich wagi.

Uwaga: Reishi jest szczególnie silny przeciwko tym wirusom.

Uwaga: Houttuynia jest szczególnie skuteczna w zmniejszaniu kaskady cytokin przy początkach infekcji, tym samym silnie hamuje wirusa. (Przy poważnej infekcji systemowej, podwoić dawkę do 6x dziennie.)

1. Ogólnoustrojowy preparat przeciwwirusowy: nalewka złożona z równych Lukrecja, Isatis, Houttuynia, Sida acuta,
Równe części nalewek z każdego zioła, połączone razem.
Dawkowanie: ½  łyżeczki 3x dziennie.

2. Preparat immunologiczny
Astragalus, Cordyceps Reishi.
Dawkowanie: porcja tonizująca: 20–60 kropli 3x dziennie. W ostrej formie: ½  łyżeczki do 6x dziennie.

3. Cynk
Dawkowanie: 25 mg na dobę. Stosuj podwójną dawkę przez kilka dni, jeśli czujesz zbliżający się atak choroby.

DODATKOWE ZALECENIA

Żeby zapobiec wykwitom, spróbuj L-lizyny w dawce tonizującej 1 000 mg 3x dziennie.

(Uwaga: jeśli i tak masz wykwit, zwiększ dawkę, do 3 000 mg 3x dziennie. Jednakże dawka tonizująca, jeśli jest regularnie przyjmowana, może pomóc zapobiegać występowaniu kolejnych ognisk). Następny pomocny suplement to witamina B12, 500 mcg dziennie (dobre B-kompleks będzie również bardzo skuteczne). Unikaj suplementów L-argininy oraz pokarmów zawierających L-argininę, jak orzechy i czekolada. Mogą stymulować wykwity.

Do leczenia aktywnych owrzodzeń można użyć kremu z siarczanem cynku, stosować 6–10x dziennie. Może to zmniejszyć i wyeliminować owrzodzenia w ciągu 3-5 dni. Dający ulgę w bólu, skoncentrowany krem ​​ziołowy, może zrobić to samo jeszcze szybciej, bo w ciągu 3 dni.

Żeby zmniejszyć ból nerwów, niektóre rzeczy, które mogą pomóc, to:

  • Olej geraniowy, stosowany miejscowo, w razie potrzeby. Jeśli czysty olejek eteryczny jest zbyt mocny, można go rozcieńczyć oliwą z oliwek.
  • Nalewka z Glistnika jaskółcze ziele (Chelidonium majus). Typowa dawka amerykańska wynosi 10–30 kropli 3x dziennie przez 30 dni. Angielska dawka jest wyższa, zazwyczaj 40–80 kropli 3x dziennie, również przez 30 dni. W rzadkich przypadkach stosowanie przez ponad 30 dni może spowodować masywne zapalenie dróg żółciowych, więc używaj go tylko przez 30 dni z rzędu.
  • Nalewka z kwiatów passiflory, 10 kropli co godzinę.
  • Nalewka z korzenia kudzu (Pueraria lobata), ½ łyżeczki 3 lub 4x dziennie. Zmienia ona pewne receptory nerwowe w mózgu i obwodowym systemie nerwowym.
  • Theramine również może pomóc, czasem nawet bardzo. Jest to rodzaj nutraceutyku na receptę, który będzie bardzo dobry na pewnego rodzaju oporne bóle.

Dla niektórych specyficznych ekspresji HSV włącz poniższe preparaty do procedury:

W przypadku opryszczki pochwy: przygotuj płukankę, łącząc 30 ml nalewki z roślin berberynowych (np. Gorzknik kanadyjski, berberys) oraz 30 ml nalewki z melisy w 0,5 litra wody i używaj  jej do płukania miejsc intymnych 3x dziennie.

W przypadku zakażenia opryszczką oczu: przygotuj krople do oczu, łącząc po 30 gram suszonej lukrecji, Houttuyni oraz Isatis w litrowym, żaroodpornym słoiku.

Zagotuj wodę, a następnie zalej zioła, dobrze wymieszaj, przykryj i zostaw na noc. Odcedź następnego dnia. Wlej trochę naparu do brązowej butelki o pojemności 30 ml z zakraplaczem. Umieść resztę w lodówce. Używaj kropli do oczu przez cały dzień, minimum 6x dziennie. 1-3 krople do każdego oka co godzinę lub dwie, aż do ustąpienia objawów.

W przypadku opryszczkowego zapalenia mózgu/zapalenia opon mózgowych: zastosuj  procedurę dla wirusowego zapalenia mózgu, określoną szczegółowo w rozdziale 3. Ekstrakt etanolowy z Cynanchum paniculatum, okazał się bardzo skuteczny dla ochrony mózgu i struktur nerwowych, w niektórych badaniach więc prawdopodobnie okaże się skuteczny również tutaj.

Uwaga: użycie L-argininy podczas aktywnej fazy opryszczki, może bardzo nasilić objawy.

OSPA / PÓŁPASIEC
Wirus Varicella Zoster jest również członkiem rodziny Herpesviridae. Nieraz określany jest jako ludzki wirus opryszczki 3 (HHV-3). Zwykle HHV-3 manifestuje się najpierw jako ospa wietrzna, później jako opryszczka/półpasiec.

Podczas początkowej infekcji, zwykle w dzieciństwie, rozprzestrzenia się drogą kropelkową, przenika do krwiobiegu i podróżuje wszędzie po ciele, tworząc pęcherzyki na całej powierzchni. Wysypka pojawia się mniej więcej po 2 tygodniach, a sama choroba trwa kolejne 3 tygodnie, dopóki krostki nie pokryją się strupem. Wówczas, mimo że zmiany na skórze są nadal widoczne, infekcji już nie ma.

Chociaż zwykle choroba wygasa samoistnie, a jej przebieg jest na ogół łagodny, to na Zachodzie powszechnie stosowane są szczepionki.

Niestety, skoro tylko mija pierwsze zakażenie, wirus lokuje się w zwojach kręgowych – części struktury nerwowej ośrodkowego układu nerwowego i bytuje tam całkiem szczęśliwie przez dziesięciolecia, aż do późnego wieku. Czasami, zazwyczaj w wyniku obniżenia funkcji immunologicznych, pojawia się ponownie jako półpasiec.

Opuszcza wtedy swój szczęśliwy dom, podróżuje wzdłuż nerwów, pojawia się na powierzchni skóry, (często również na twarzy) i sprawia, że ​​życie staje się nie do zniesienia. Często występuje krwotok, obrzęk oraz infiltracja limfocytów do dotkniętych nerwów. Zazwyczaj osoba może wyłapać początki choroby – gdy wirus podróżuje wzdłuż nerwów  – ponieważ wyraźnie można wyczuć, że coś jest nie tak…. pojawia się dziwne mrowienie, pieczenie, drętwienie. Wówczas patogen dość szybko wyłania się z ciała na powierzchnię skóry, tworząc małe pęcherze wypełnione cząsteczkami wirusa. Ból może być wręcz rozdzierający, a cały arsenał medyczny niewiele może zdziałać. Czasami może wystąpić gorączka, powiększone węzły chłonne, dreszcze, złe samopoczucie, utrata apetytu oraz podrażnienie żołądka. Zmiany mogą trwać do około tygodnia od ich pojawienia. Mogą również, choć rzadko, powstać gorsze powikłania, takie jak zapalenie mózgu, porażenia nerwów obwodowych, połowiczny niedowład i zapalenie rdzenia kręgowego.

Najbardziej problematycznym aspektem półpaśca jest neuropatia popółpaścowa, tj. ból w miejscu wykwitu. To niewyobrażalnie ostry, palący lub kłujący ból, który może działać bardzo wyniszczająco. U mniej więcej połowy osób chorych na półpasiec wystąpią powikłania w postaci takiej neuropatii. Jest ona zwykle spowodowana przez samą infekcję i rozwija się w miejscu wyrzutu wirusów. Lokalne nerwy są uszkadzane przez zapalenie i zajmuje im trochę czasu, (czasem bardzo długo, bo nawet 7 do 10 miesięcy), zanim całkiem wyzdrowieją. Im starsza osoba, tym dłużej trwa proces regeneracji. Neuropatia popółpaścowa trwa dopóty, dopóki istnieją uszkodzenia nerwów.

Standardowe leczenie farmakologiczne polega na stosowaniu leków przeciwwirusowych, takich jak acyklowir, walacyklowir lub famcyklowir. Do tego celu stosuje się również kortykosteroidy, dla zmniejszenia stanu zapalnego, zwłaszcza jeśli powikłania są poważne. Często, z różnym powodzeniem, wykorzystywane są także leki przeciwbólowe dostępne bez recepty. Czasami ból jest tak silny, że konieczne są nawet opiaty. Farmaceutyki nie leczą choroby, ale mogą pomóc zmniejszyć długość danego epizodu i ograniczyć ból.

Jednym z bardziej skutecznych naturalnych podejść do półpaśca jest stosowanie ziół wzmacniających funkcje odpornościowe, żeby zmniejszyć częstotliwość epizodów choroby oraz roślin, które chronią i odnawiają nerwy. Szczególne pomocne będą zioła na nerwoból, szczególnie takie, które wpływają na receptory P2X w mózgu.

PROTOKÓŁ W PRZYPADKU OSPY / PÓŁPAŚCA

Uwaga: Wszystkie preparaty podane do leczenia każdego rodzaju wirusów należy stosować jednocześnie. Niektóre dają wsparcie immunologiczne, inne są bezpośrednio przeciwwirusowe, a jeszcze inne są przeznaczone do leczenia określonego obrazu objawów.

Uwaga: U dzieci dawkowanie musi być  zmienione, w zależności od ich wagi.

Uwaga: Przyjmowanie L-argininy może nieraz powodować wybuch półpaśca. Jeśli kiedykolwiek przebyłeś tę chorobę, unikaj suplementacji tą substancją. (Orzechy i gorzka czekolada mają dość wysoką zawartość L-argininy; ostrożność będzie więc uzasadniona.)

1. Systemowe (ogólnoustrojowe) leki przeciwwirusowe.

Lukrecja, Isatis oraz Tarczyca bajkalskia, równe części,

Dawkowanie:  ¼ – ½  łyżeczki 3–6x dziennie, w zależności od ciężkości i nasilenia epizodu choroby. To pomoże uleczyć nerwy objęte infekcją oraz zapobiegnie nawrotom, jeśli będzie używane systematycznie.

Nalewka z melisy: dawkowanie ¼  łyżeczki 3–6x dziennie. Jest to bardzo pomocne w czasie choroby. Działa też uspokajająco na nerwy i pomaga zapobiegać nawrotom wirusa.

2. Preparat immunologiczny. Kombinacja nalewek z Astragalusa, Rhodioli oraz kordycepsu, w równych częściach – ½  łyżeczki 3x dziennie. Poprawi to funkcje immunologiczne oraz pomoże zmniejszyć częstotliwość występowania infekcji w przyszłości. (Obniżona funkcja immunologiczna ze względu na wiek jest główną przyczyną ataków półpaśca po 50. roku życia.)

3. Leczenie miejscowe. Szczególnie pomogą dwa preparaty:

  • Melisa w postaci olejku lub balsamu, stosowana miejscowo, codziennie. To naprawdę działa!.
  • Krem z pyłku sosny, stosowany miejscowo, codziennie. To również działa!

4. Ból nerwów. Zioła i suplementy zalecane do redukcji bólu ognisk wirusa opryszczki pospolitej w nerwach (patrz wyżej), pomogą zmniejszyć ból nerwów towarzyszący półpaścowi.

Zioła mogą także pomóc w zapobieganiu lub leczeniu popółpaścowego bólu nerwów (który pochodzi z uszkodzenia nerwów), poprzez regenerację uszkodzonych struktur nerwowych. Dwa najlepsze regeneratory (oba o bardzo wysokim współczynniku wzrostu tkanki nerwowej) to Krzyżownica cienkolistna oraz Soplówka jeżowata; witamina B12 również będzie bardzo pomocna:

  • Krzyżownica cienkolistna (Polygala tenuifolia): 30 kropli nalewki 3x dziennie przez 30 dni oraz…
  • Soplówka jeżowata (Hericium erinaceus): 1 łyżeczka nalewki 2x dziennie.

Uwaga: Zaleca się nalewkę ze świeżych grzybów, a nie z suszonych, jeśli uda ci się takowe znaleźć. Długotrwałe stosowanie tego zioła jest bezpieczne. Oraz…

  • Witamina B12: 500 – 2 000 mcg dziennie.

5. Suplementy na proces głębokiego gojenia i ból nerwów:

L-lizyna: w postaci dawki tonizującej, 1 000 mg 3x dziennie… podczas ataku półpaśca, do 3 000 mg 3x dziennie.

L-karnityna: 500–700 mg 3x dziennie.

Kwas alfa-liponowy: 200 mg 3x na dziennie.

Inozytol: 500–1000 mg 3x dziennie.

Ważne może być również regularne spożywanie owoców. Niskie ich spożycie (mniej niż jedna porcja na tydzień) może prowadzić do częstszych ataków półpaśca.

GRYPA ŻOŁĄDKOWA / JELITOWA

Wirusy przewodu pokarmowego (rotawirusy i norowirusy)

Istnieje wiele powszechnych (i kilka rzadkich) wirusów powodujących  u ludzi infekcje żołądkowo-jelitowe. Dwa podstawowe to rotawirus i wirus Norwalk (norowirus). Niektóre kraje stosują obecnie szczepionki przeciwko rotawirusom, lecz nie ma żadnej na wirusa Norwalk, który, jak się uważa, powoduje 90% wszystkich niebakteryjnych epidemii zapalenia żołądka i jelit na całym świecie i aż połowę wszystkich infekcji żołądka oraz jelit w Stanach Zjednoczonych. W latach siedemdziesiątych odkryto również nową grupę wirusów – astrowirusy, wywołujące również zakażenia przewodu pokarmowego. Oraz ortoreowirusy, które, jak się uważa, rzadko powodują choroby u ludzi.

Powyższe grupy wirusów są specjalistami w zakażaniu roślin spożywanych przez ludzi i mocno związują się na przykład z liśćmi sałaty. Są główną przyczyną nagłych biegunek po spożyciu rolniczych produktów żywnościowych. Objawy są praktycznie takie same dla wszystkich wymienionych wyżej patogenów – nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, letarg, osłabienie, bóle mięśni, bóle głowy, obniżenie sprawności, gorączka, odwodnienie. Choroby są zwykle samoograniczające (wygasają same), ale mogą być również bardzo wyniszczające i kilka osób w Stanach Zjednoczonych umiera na nie każdego roku. Rotawirusy są nadal główną przyczyną śmiertelności u dzieci na całym świecie.

Rotawirusy są najlepiej zbadanymi, pod względem kuracji roślinnych, wirusami wywołującymi choroby żołądkowo-jelitowe.

Roślinami skutecznymi dla likwidacji rotawirusów są – Aegle marmelos (niedojrzałe owoce), Artocarpus integrifolia (kora), Byrsonima verbascifolia, Eugenia dysenterica (lub też Stenocalyx dysentericus), Glycyrrhiza glabra (lukrecja), Haemanthus albiflos (bulwa), Hymenaea courbaril, Lomatium dissectum, Myracrodruon urundeuva, Myristica fragrans (nasiona), Panax ginseng, Potentilla erecta (liście), Potentilla tormentilla (korzeń), Wolfiporia (zwana Poria) i Polyporus w mieszance (jako wywar), Psidium guajava (liście), Punica granatum (granat, liście oraz sok), Quillaja saponaria, Sophora flavescens, Spondias lutea (zwana S. mombin; liście i kora), Stevia rebaudiana, Vaccinium macrocarpon (sok żurawinowy).

Inni przydatni przedstawiciele flory to:

  • Rośliny zawierające berberynę. Te rośliny mają trochę związków przeciwwirusowych, ale posiadają również silne działanie na błonę przewodu pokarmowego i pomagają się oprzeć wszelkim zakażeniom mikrobiologicznym.
  • Alchornea cordifolia. Roślina ta ma silne działanie przeciwbakteryjne oraz przeciwdrobnoustrojowe i stosowana jest w tradycyjnej medycynie afrykańskiej na różne choroby, w tym biegunki. Odkryto, że zmniejsza utratę wody oraz elektrolitów.
  • Baccharis teindalensis, Carica papaya, Croton lechleri, Euphorbia hirta, Jatropha curcas, Jussiaea suffruticosa, Mangifera indica, Terminalia avicennoides i Zingiber officinale. W wielu badaniach u wszystkich roślin stwierdzono, że zmniejszają biegunkę, ograniczają utratę płynów, oraz łagodzą skurcze.

LECZENIE:

Leczenie wirusowych chorób żołądkowo-jelitowych jest stosunkowo proste i możesz sobie z tym poradzić. Przede wszystkim wymagane jest użycie dowolnych roślin silnie przeciwbakteryjnych i garbnikowych, w dużych ilościach. Moje Rośliny bogate w garbniki wiążą wirusy, jednocześnie zmniejszając utratę płynów oraz zagęszczają stolec.

KILKA SUGESTII:

  • Nalewka złożona z Alchornea cordifolia, lukrecja oraz Lomatium, w równych częściach, 30 kropli do 1 łyżeczki 3–6x dziennie w zależności od ciężkości choroby i wieku osoby chorej. Najlepiej dodać do pół szklanki zielonej herbaty z 1 łyżeczką soku z imbiru.
  • Nalewka z berberysu: 1łyżeczka – 1 łyżka 3-6x dziennie w zależności od ciężkości choroby i wieku osoby chorej
  • Mocny napar z korzenia jeżyny: Włóż 120 gram sproszkowanego lub grubiej zmielonego korzenia jeżyny, do dużego słoika żaroodpornego. Dodaj 1 litr wrzącej wody, przykryj i zaparzaj przez noc. Wypij wszystko następnego dnia. Powtarzaj codziennie. Zwiększ dawkę, jeśli biegunka nie jest znacząco opanowana w ciągu 24 godzin.
Clostridium difficile
Rodzaj Clostridium obejmuje około 100 różnych gatunków bakterii – cztery z nich to ludzkie patogeny. Często tworzą zarodniki, które po wniknięciu przez cięcie chirurgiczne lub do przewodu pokarmowego prowadzą do wielu potencjalnie groźnych chorób.

C. botulinum jest źródłem zatrucia jadem kiełbasianym w żywności (i leku Botox), nieraz powoduje również infekcje w ranach. C. perfringens może powodować „wszystko” – od zatrucia pokarmowego po zgorzel gazową. C. tetani jest przyczyną tężca. C. difficile jest głównym opornym patogenem. Mikroorganizm ten namnaża się szczególnie u osób długotrwale leczonych antybiotykami, szczególnie w szpitalach, a ponieważ dotychczas był wystawiony na tak wiele antybiotyków, jest bardzo oporny na leczenie. Obecnie większość infekcji C. difficile ogranicza się do szpitali, ale ich liczba rośnie wykładniczo. Chorobom wywołanym przez te bakterie towarzyszy ciężka biegunka i zapalenie okrężnicy, a czasami śmierć.

Podstawowymi ziołami, które można stosować w leczeniu są: (wymienione w kolejności siły działania) – berberys, Cryptolepis , Isatis, Usnea (brodaczka), Lomatium, lukrecja i Echinacea angustifolia.

Uwaga: Wszystkie preparaty podane do leczenia każdego rodzaju bakterii należy stosować jednocześnie. Niektóre dają wsparcie immunologiczne, inne są bezpośrednio antybakteryjne, a jeszcze inne są przeznaczone do leczenia określonego obrazu objawów.

LECZENIE CLOSTRIDIUM DIFFICILE

Preparat 1 (przeciwbakteryjny) – Cryptolepis (nalewka) lub dowolna inna nalewka z rośliny berberysu: 1 łyżeczka -1 łyżka,  3-6x dziennie, w zależności od nasilenia objawów.

Preparat 2 (wsparcie immunologiczne): Echinacea angustifolia (nie purpurea), imbir i lukrecja (równe części) – nalewka: 1 łyżeczka, 6x dziennie.

Preparat 3 (działanie przeciwbiegunkowe/kojące dla okrężnicy): Korzeń jeżyny i korzeń prawoślazu lekarskiego (równe części) standardowy napar – do 6 filiżanek dziennie

(Uwaga: kora wiązu przygotowana jak owsianka pomoże w dużym stopniu zmniejszyć zapalenie okrężnicy.)

Staphylococcus aureus (Gronkowiec złocisty)
Oporny na metycylinę gronkowiec złocisty Staphylococcus aureus (MRSA) wywołuje coraz powszechniejszą chorobą zakaźną. Obecnie można go znaleźć zarówno w szpitalach, jak i w ogólnej populacji gdzie „energicznie” przechodzi z jednego człowieka na drugiego, gdziekolwiek się gromadzą. Osoby z upośledzoną funkcją immunologiczną, nawet jeśli wydają się zdrowe, są bardzo narażone na poważne infekcje gronkowca. Istnieje wiele szczepów tej bakterii – niektóre bardziej odporne niż inne. Pod wieloma względami MRSA powinno oznaczać „oporność na wiele leków”, a nie tylko „oporność na metycylinę”.

Większość infekcji MRSA w ogólnej populacji początkowo daje objawy małych czerwonych guzków, podobnych do pryszczy lub ukąszenia pająka albo małych czyraków. Wraz z ich obecnością może wystąpić gorączka lub jakaś wysypka. Potem równolegle z postępem choroby guzy stają się coraz większe i bardziej bolesne, a w końcu pękają jako głębokie, ropne wrzody. U osób, u których leczenie antybiotykami zawodzi, owrzodzenia nadal się rozprzestrzeniają, a infekcja posuwa się głębiej, nieraz wymagając amputacji dotkniętych nią kończyn.

W szpitalach, MRSA może infekować otwarte rany, cewniki dożylne, drogi moczowe oraz płuca. Zakażenie może być dość niebezpieczne, rozprzestrzeniając się po całym organizmie. Niekontrolowane, może zainfekować zastawki serca, kości, stawy, narządy oraz krew (bakteriemia lub posocznica) i spowodować zespół wstrząsu toksycznego albo martwicze zapalenie jelita. Każdego roku wielu ludzi na całym świecie umiera z tego właśnie powodu.

Głównymi ziołami w leczeniu MRSA są – Cryptolepis, Sida, Alchornea, czarny pieprz, berberys, jagoda jałowca, Reihi, lukrecja, uczep, imbir, Echinacea angustifolia.

Uwaga: Wszystkie preparaty podane do leczenia każdego rodzaju bakterii należy stosować jednocześnie. Niektóre dają wsparcie immunologiczne, inne są bezpośrednio antybakteryjne, a jeszcze inne są przeznaczone do leczenia określonego obrazu objawów.

LECZENIE ZAKAŻEŃ MRSA

Preparat 1 (przeciwbakteryjny): nalewka Cryptolepis: 1 łyżeczka -1 łyżka, 3-6x dziennie, w zależności od ciężkości objawów.

Preparat 2 (wsparcie immunologiczne) imbir, Reishi i lukrecja (2 części imbiru, 2 części Reishi, 1 część lukrecji) – nalewka: 1 łyżeczka, 3 x dziennie.

W przypadku MRSA przy infekcji dróg moczowych: Preparaty 1 i 2 oraz nalewka: owoce jałowca ora uczep (1 część jałowca, 2 części uczepu), 30 kropli, 3-6x dziennie.

Streptococcus spp. (paciorkowce)
Głównymi gatunkami bakterii paciorkowcowych, które powodują choroby u ludzi są S. pyogenes, które powodują anginę, ostre bakteryjne zapalenie kłębuszków nerkowych i martwicze zapalenie powięzi.

S. pneumoniae – powoduje bakteryjne zapalenie płuc, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok, zapalenie opon mózgowych oraz zapalenie otrzewnej.

S. agalactiae – wywołuje zapalenie płuc, zapalenie opon mózgowych, bakteriemię, infekcje jelitowe oraz zakażenia kobiecego układu rozrodczego. Spośród nich pierwsze dwa są najczęstszymi przyczynami infekcji u ludzi.

Głównymi ziołami stosowanymi w leczeniu streptokoków są Cryptolepis, Sida, Alchornea, berberys, jałowiec, Lomatium, miód, Echinacea angustifolia, lukrecja, imbir, Eleuterokok kolczasty

Uwaga: Wszystkie preparaty podane do leczenia każdego rodzaju bakterii należy stosować jednocześnie. Niektóre dają wsparcie immunologiczne, inne są bezpośrednio antybakteryjne, a jeszcze inne są przeznaczone do leczenia określonego obrazu objawów.

LECZENIE ZAKAŻEŃ STREPTOKOKOWYCH

Preparat 1 (przeciwbakteryjny): Echinacea angustifolia (nie purpurea) – nalewka: 1 łyżka w niewielkiej ilości wody, co godzinę.

Preparat 2: Nalewka z Cryptolepis lub Sida lub z Alchornea: 1 łyżka, co godzinę.

Preparat 3: Lomatium, Różeniec górski i Eleuterokok kolczasty (równe części) – nalewka: 1 łyżeczka, 4x dziennie.

W przypadku zapalenia kłębuszków nerkowych wywołanych streptokokami: Preparaty 1, 2 i 3 oraz nalewka z jagód jałowca, 10 kropli, do 6x dziennie.

W przypadku bakteriemii streptokokowej, nekrotycznego zapalenia powięzi, zapalenia płuc, zapalenia otrzewnej oraz zakażeń kobiecego układu rozrodczego: Preparaty 1, 2 i 3.

W przypadku anginy: ½  łyżeczki nalewki z Echinacea angustifolia (nie purpurea), nierozcieńczone, trzymać w ustach do momentu, aż ślina zostanie dobrze pobudzona, następnie powoli połykać, rozprowadzając po chorych miejscach gardła. Powtarzać co godzinę.

W przypadku nekrotycznego zapalenia powięzi wywołanego streptokokami (miejscowe): miód jest najlepszy. Jeśli nie jest dostępny – połącz równe części proszku korzenia Echinacea angustifolia, proszku berberysowego, proszku z owocu jałowca oraz proszku z  korzenia Lomatium… dobrze wymieszaj, aplikuj jako okład, wymieniaj co 2 godziny

W przypadku infekcji jelitowej wywołanej streptokokami: Nalewka z równych części berberysu, Cryptolepsis i Lomatium, 1 łyżeczka -1 łyżka, 3-6x dziennie, w zależności od ciężkości objawów.

W przypadku paciorkowcowego zapalenia opon mózgowych: Traktuj podobnie jak zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.

Salmonella spp.
Ściśle związane zarówno z shigellą jak i E. coli, organizmy salmonelli wywołują dur brzuszny (S. typhi), paratyfuzę (S. paratyphi) oraz salmonellozę – zatrucie pokarmowe. Większość infekcji pochodzi z zakażonej żywności.

Salmonella może przetrwać poza ciałem przez lata – aktywne organizmy zidentyfikowano w wysuszonym dwu i pół letnim kale. Nie są niszczone przez zamrażanie i muszą być ogrzane do temperatury co najmniej 54,4 C przez 1 godzinę, żeby je zabić (lub 10 minut w temperaturze 76,7 C). Drób, wieprzowina, bydło oraz wiele owoców i warzyw jest obecnie powszechnie zakażonych tymi bakteriami. Każdego roku około 150 000 osób w Stanach Zjednoczonych choruje z powodu spożycia zakażonego kurzego jaja.

Gdy przenikną do organizmu, bakterie te w specyficzny sposób hamują układ odpornościowy, żeby łatwiej umożliwić sobie przeżycie. Do ogólnych objawów po zainfekowaniu należą – biegunka, wymioty, gorączka, silne skurcze brzucha. W ciężkich przypadkach może dojść do stanu septycznego i zakażenia innych narządów.

Patogeny te, ze względu na intensywne stosowanie antybiotyków w rolnictwie i hodowli zwierząt, rozwinęły oporność na wiele leków oraz stają się znacznie trudniejsze w leczeniu.

Głównymi ziołami skutecznymi w przypadku salmonelli są: Cryptolepis, Sida, Alchornea, Bidens, berberyna, jałowiec, miód, lukrecja, Lomatium i imbir.

UWAGA: Wszystkie preparaty podane do leczenia każdego rodzaju bakterii należy stosować jednocześnie. Niektóre dają wsparcie immunologiczne, inne są bezpośrednio antybakteryjne, a jeszcze inne są przeznaczone do leczenia określonego obrazu objawów.

LECZENIE ZAKAŻEŃ SALMONELLA

Preparat 1 (przeciwbakteryjny): nalewki z Cryptolepis lub z Sida lub z Alchornei: 1 łyżeczka -1 łyżka, 3-6x dziennie w zależności od ciężkości zakażenia.

Preparat 2: nalewka z berberysu: 1 łyżeczka -1 łyżka, 3-6x dziennie, w zależności od objawów.

Preparat 3 (wsparcie immunologiczne): nalewka z lukrecji, nalewka z Różeńca górskiego i sok imbirowy (równe części) łącznie: 1 łyżeczka, 3x dziennie.

UWAGA: Herbaty z jałowca i Sida są szczególnie przydatne w leczeniu salmonelli.

Dla salmonelli z posocznicą (sepsą): Preparaty 1, 2 i 3 oraz dodać nalewkę z Jeżówki wąskolistnej ½  łyżeczki -1 łyżki, co pół godziny do godziny.

Klebsiella – pałeczka zapalenia płuc (w tym szczep New Delhi)
Głównym gatunkiem wywołującym zakażenie u człowieka jest K. pneumoniae, ale czasami również K. oxytoca i K. rhinoscleromatis. Większość infekcji występuje w płucach, ale mogą również wystąpić w drogach moczowych, drogach żółciowych, dolnych drogach oddechowych oraz ranach chirurgicznych. Bakterie te mogą powodować zapalenie płuc, bakteriemię, infekcje dróg moczowych, biegunkę, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie szpiku, zapalenie opon mózgowych, zakrzepowe zapalenie żył oraz infekcje dróg oddechowych. Zasadniczo infekcje przenoszone są przez personel szpitala na swoich rękach lub przyrządach inwazyjnych, a niekiedy pacjenci są zakażani pokarmowo.

Kiedy Klebsiella infekuje tkankę płucną, często dochodzi do nekrozy (martwicy), zapalenia i krwotoku, powodując gęsty, krwawy śluz, wyglądający jak galaretka z porzeczek.

Organizmy Klebsiella często są oporne na wiele leków, wytwarzając beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum działania (ESBL). Szczepy te są bardzo zjadliwe i rozprowadzają się bardzo swobodnie wśród ludzi. Śmiertelność wynosi około 50%, niezależnie od stosowania antybiotyków. Są jedną z infekcji o najszybciej rosnącej oporności, zarówno w amerykańskich szpitalach, jak i na całym świecie. Najnowszą odporną formę określa się jako CRKP (oporny na karbapenemy Klebsiella pneumoniae). Bardzo niebezpieczny.

Zioła przydatne dla Klebsiella to: Cryptolepis, Alchornea, uczep, czarny pieprz, jałowiec, berberys, akacja, Bylica roczna, Reishi, lukrecja oraz miód.

Uwaga: Wszystkie preparaty podane do leczenia każdego rodzaju bakterii należy stosować jednocześnie. Niektóre dają wsparcie immunologiczne, inne są bezpośrednio antybakteryjne, a jeszcze inne są przeznaczone do leczenia określonego obrazu objawów.

LECZENIE ZAKAŻEŃ KLEBSIELLA

Preparat 1 (przeciwbakteryjny): Cryptolepis i Alchornea (równe części) – nalewka: 1 łyżeczka -1 łyżka, 6x dziennie.

Preparat 2 (na wodnisty śluz): Herbata z sokiem z imbiru 4-6x dziennie.

Preparat 3 (wsparcie immunologiczne): Reishi, Prusznik amerykański, lukrecja oraz Echinacea angustifolia (nie purpurea) (równe części)  – nalewka: 1 łyżeczka, 6x dziennie.

Preparat 4 Wdychanie olejków eterycznych z jałowca: 4-6x dziennie.

W przypadku zapalenia płuc i infekcji dróg oddechowych Klebsiella: Preparaty 1, 2, 3 i 4 łącznie.

W przypadku zapalenia kości i szpiku Klebsiella: Preparaty 1, 2 i 4 oraz nalewka z Echinacea angustifolia, ½  łyżeczki -1 łyżki, co pół godziny do godziny.

W przypadku zapalenia opon mózgowych Klebsiella: należy leczyć jak zapalenie opon mózgowych typu enterokokalnego.

W przypadku zakażeń ran chirurgicznych Klebsiella: Preparaty 1, 2 i 4 plus codzienne miejscowe opatrunki miodowe (patrz monografia dotycząca miodu)

W przypadku bakteriemii Klebsiella: zamiast powyższych preparatów stosować nalewkę z Jeżówki wąskolistnej – ½  łyżeczki -1 łyżki, co pół godziny do godziny; nalewkę z Cryptolepis, 1 łyżka, 6x dziennie; oraz piperynę, 20 mg, 2x dziennie (pierwsza dawka rano 30 minut przed przyjęciem innych preparatów i druga dawka o 16-tej).

W przypadku Klebsiella infekcji dróg moczowych: zamiast powyższych preparatów, należy użyć nalewki z jagód jałowca oraz uczepu (1 część jałowca, 2 części uczepu) – 30 kropli, 3-6x dziennie; oraz nalewki z Cryptolepis z berberysem (równe części) – 1 łyżeczka, 3x dziennie.

W przypadku biegunki Klebsiella: zamiast powyższych preparatów użyj nalewki z roślin berberysu – 1 łyżeczkę, 3-6 x dziennie.

Escherichia coli – pałeczka okrężnicy
Istnieją, z grubsza, trzy rodzaje E. coli, o których należy pamiętać. Pierwszym z nich są enterohemorryczne szczepy E. coli (E. coli O157, E. coli O157: HM, i tak dalej). Drugi rodzaj, to te, które powodują infekcje dróg moczowych, szczególnie ST131. I wreszcie, szczepy E. coli B2, które powodują zakażenia pozajelitowe.

Spośród obecnych szczepów bakterii jelitowej E. coli najbardziej znany jest O157. Wszystkie powodują podobne skutki po zakażeniu – biegunka krwotoczna i czasami niewydolność nerek. Infekcja jest na ogół przenoszona drogą pokarmową, najczęściej pochodzi ze skażonej mielonej wołowiny. Może również zostać zainicjowana przez picie skażonej wody, soków, jedzenie skażonych warzyw lub pływanie w skażonych basenach.

Wczesne objawy to skurcze w brzuchu, a następnie ostra biegunka, często krwotoczna. W niektórych przypadkach czerwone krwinki w organizmie są niszczone, a nerki zawodzą. Śmierć jest najczęstsza u osób bardzo młodych i starszych.

Wiele szczepów E. coli, zarówno szczepów O157, jak i innych niż O157, produkuje toksynę Shiga (bardzo podobną do tej wytwarzanej przez gatunki Shigella – wszystkie nazwane na cześć Kiyoshi Shiga, który odkrył bakterie Shigella pod koniec XIX wieku). Toksyny powodują zespół hemolityczno-mocznicowy, niedokrwistość hemolityczną, ostrą niewydolność nerek oraz spadanie liczby płytek krwi.

Sida jest zawsze niezbędny w przypadku niedokrwistości lub uszkodzenia czerwonych krwinek.

Szczepy E. coli, które powodują infekcje dróg moczowych, były kiedyś dość łatwe do leczenia, ale nowy szczep E. coli ST131 pojawił się w 2008 roku i zaczął się szeroko rozprzestrzeniać. Jest silnie oporny i niezwykle zjadliwy. Mówiąc szczerze, szczep ten dzieli tylko jeden gen od całkowitej oporności i nieuleczalności. W przeciwieństwie do O157, szczep ST131 powoduje infekcje dróg moczowych  generalnie w warunkach szpitalnych – nieraz prowadzą one do śmierci.

Grupa B2 powoduje pozajelitowe infekcje w organizmie, takie jak sepsa, zapalenie opon mózgowych, bakteriemiczne zapalenie płuc, zapalenie otrzewnej oraz stany zapalne dróg żółciowych.

Niektóre z nich są względnie łatwe do leczenia, ale ciężkie zakażenia pozajelitowe wymagają znacznie więcej skupienia i opieki.

Zioła, które są skuteczne dla E. coli to berberys, Cryptolepis, Sida, Alchornea, uczep, prawie wszystkie bylice, jałowiec, miód, brodaczka, Lomatium, urzet, lukrecja, imbir, Ashwagandha i Reishi, a także owoce wszystkich dębów (Quercus) i owoc granatu (Punica granatum). Skorupka owocu lub kora drzewa (granat), są również bardzo skuteczne przeciwko szczepom E. coli O157: H7. Są wysoce bakteriostatyczne i bakteriobójcze oraz skutecznie zabijają te organizmy i likwidują biegunkę. Jeśli nie możesz znaleźć żadnej z innych wymienionych przeze mnie roślin, użyj po prostu kory dębu – gatunki dębu rosną niemal wszędzie.

Uwaga: Wszystkie preparaty podane do leczenia każdego rodzaju bakterii należy stosować jednocześnie. Niektóre dają wsparcie immunologiczne, inne są bezpośrednio antybakteryjne, a jeszcze inne są przeznaczone do leczenia określonego obrazu objawów.

LECZENIE ZAKAŻEŃ ENTEROHEMORRHAGIC E. COLI

Preparat 1. (przeciwbakteryjny) Nalewka z  berberysu: 1 łyżeczka -1 łyżka, 3-6x dziennie, w zależności od ciężkości zakażenia.

Preparat 2. Wywar z korzenia jeżyny lub kory dębu: 3 łyżki- ½ szklanki, 2-4 x dziennie (Uwaga: jeśli jelita są w poważnym stanie zapalnym i dość obolałe, dodać kleik ze sproszkowanej kory wiązu).

W przypadku enterohemorrhagicznych (ang. Enterohemorrhagic) E. coli z uszkodzeniem czerwonych krwinek: Preparaty 1 i 2 plus nalewka ze ślazowca, 1 łyżeczka, 6x dziennie, wraz z nalewką z imbiru, lukrecji oraz Reishi (równe części), 1 łyżeczka, 3x dziennie.

LECZENIE ZAKAŻEŃ E. COLI ST131

Preparat 1. (przeciwbakteryjny): Nalewka z jagód jałowca oraz uczepu (1 część jałowca, 2 części uczepu): 30 kropli, 3-6x dziennie.

Preparat 2. Cryptolepis i Sida lub (jeśli nie możesz uzyskać Sida) berberys (równe części) Nalewka: 1 łyżeczka, 6x dziennie.

Preparat 3. Nalewka z imbiru, lukrecji i Reishi (równe części): 1 łyżeczka, 3x dziennie.

LECZENIE ZAKAŻEŃ E. COLI B2

Preparat 1 (przeciwbakteryjny): Cryptolepis i Sida (równe części, tutaj ważny jest Sida) Nalewka: 1 łyżka, 2-4x dziennie.

Preparat 2 Jeżówka wąskolistna – nalewka: ½  łyżeczki -1 łyżka, co pół godziny do godziny.

Preparat 3. Nalewka z imbiru, lukrecji i Reishi (równe części): 1 łyżeczka, 3x dziennie

Dla E. coli B2 z posocznicą (sepsą): Preparaty 1, 2 i 3 łącznie.

W przypadku E. coli B2 z zapaleniem opon mózgowych: Traktuj jak enterokokowe zapalenie opon mózgowych.

Dla E. coli B2 z bakteriemicznym zapaleniem płuc: Preparaty 1, 2 i 3, a także eukaliptus lub olejki eteryczne jałowca do inhalacji jako aromaterapia, 4-6x dziennie

Dla E. coli B2 z zapaleniem otrzewnej: Preparaty 1, 2 i 3

Dla E. coli B2 z nasilającym się zapaleniem dróg żółciowych: Preparaty 1, 2 i 3

Candida spp.
Gatunki Candida są rodzajem drożdży, które tworzą normalny składnik ludzkiego przewodu pokarmowego i dróg moczowych oraz florę skóry. Głównym gatunkiem jest zazwyczaj Candida albicans. Nadużywanie antybiotyków spowodowało ogromne problemy z tym grzybem. Przerost w jelitach i drogach moczowych jest powszechny. Candida tradycyjnie była leczona lekami przeciwgrzybiczymi oraz azolami, ale przez ostatnie 20 lat zaobserwowano znaczną oporność wobec takiej terapii.

Oporne zakażenia wywołane przez Candida powodują infekcje dróg moczowych, infekcje pochwy, infekcje jamy ustnej (pleśniawki) – uwielbiają błony śluzowe. Swędzenie, pieczenie, bolesność, podrażnienie i białawe plamy lub wydzielina są częstymi objawami. W niektórych przypadkach Candida może przybrać formę układową i wpływać na wiele narządów. Infekcje są znacznie poważniejsze u osób, których układ odpornościowy jest osłabiony.

Zioła do leczenia Candida to: Sida, Alchornea, uczep, Cryptolepis (minimalnie), Bylica roczna, berberys, jałowiec, miód, brodaczka, czarny pieprz, Lomatium, urzet, lukrecja, Prusznik amerykański, Reishi, Echinacea, Castela emoryi oraz Wierzba pustynna (Chilopsis linearis).

Uwaga: Wszystkie preparaty podane do leczenia każdego rodzaju bakterii należy stosować jednocześnie. Niektóre dają wsparcie immunologiczne, inne są bezpośrednio antybakteryjne, a jeszcze inne są przeznaczone do leczenia określonego obrazu objawów.

LECZENIE  CANDIDA

Preparat: nalewka z berberysu lub z Alchornei lub Sida – 1 łyżeczka, 3x dziennie; lub nalewka z jagód jałowca i uczepu (1 część jałowca, 2 części uczepu) – 30 kropli, 3x dziennie; lub Lomatium, urzet i Echinacea angustifolia(równe części) – nalewka: 1 łyżeczka, 3x dziennie.

LECZENIE ZAKAŻEŃ WAGINALNYCH CANDIDA

Preparat 1 (przeciwbakteryjny): nalewka z Alchornei  lub z Sida – 1 łyżeczka, 3x dziennie.

Preparat 2: Lomatium, urzet i Echinacea angustifolia (równe części) – nalewka – 1 łyżeczka, 3x dziennie.

Preparat 3: nalewka z berberysu rozcieńczona w wodzie, używana do irygacji 2x dziennie, rano i wieczorem.

LECZENIE ZAKAŻEŃ JAMY USTNEJ CANDIDA

Preparat 1 (przeciwbakteryjny): Lomatium, urzet i Echinacea angustifolia (równe części) – nalewka: 1 łyżeczka, 3x dziennie.

Preparat 2: Jedna porcja nalewki z berberysu, rozcieńczona w 170 ml wody – 1 łyżka stołowa dokładnie płucz usta i dziąsła: 3x dziennie.

LECZENIE ZAKAŻENIA SYSTEMOWEGO CANDIDA

Preparat 1 (przeciwbakteryjny): nalewka z Alchornei lub Sida – 1 łyżeczka, 3x dziennie.

Preparat 2: lukrecja, Reishi i Echinacea angustifolia (równe części) – nalewka: 1 łyżeczka, 3x dziennie.

Preparat 3: Pustynna wierzba oraz Castella emoryi (Chaparro amargosa) (równe części) – nalewka: 1 łyżeczka, 3x dziennie.