Tarczyca bajkalska – nalewka

(Scutellaria baicalensis)

Główny środek przeciwwirusowy o szerokim spektrum działania.

85,00 

4 w magazynie

SKU: ziol-scutellaria-baicalensis Kategorie: ,

Opis

Nazwy pospolite – ang. Scullcap, niem. Baikal-Helmkraut, chin. Huang Qin

To niewysoka (25-60 cm wysokości) roślina wieloletnia z rodziny Lamiaceae (Labiatae). Wykształca proste, okryte niedużymi lancetowatymi listkami pędy, u wierzchołków których wyrastają niezbyt duże wargowe kwiaty barwy niebieskiej lub niebiesko-fioletowej.

Organem trwałym rośliny jest niewielkie krótkie kłącze z dobrze wykształconym korzeniem palowym od którego wyrastają mniej lub bardziej liczne boczne korzonki. Ojczyzną tarczycy bajkalskiej jest wschodnia Syberia, Zabajkale, Nadmorski Kraj, północne Chiny, Mongolia i Japonia.

Nalewka z Tarczycy bajkalskiej to wysokiej jakości suplement diety zwierający w swoim składzie macerat wytworzony z korzenia rośliny
Nalewka – macerat korzenia (1:5) 50% etanolem.
100 ml nalewki zostało wytworzone z 20 g surowca.

Przechowywanie: Produkt przechowywać w temperaturze pokojowej, w suchym miejscu, w sposób niedostępny dla małych dzieci.

Nalewka przygotowana wg przepisu z książki Stephena Harroda Buhnera – Zioła przeciwwirusowe

Przygotowanie i dawkowanie

Sugerowane dzienne spożycie nalewki: do 2x dziennie 30 kropli produktu.

Szczegółowe wytyczne dotyczące stosowania nalewki w przypadku poszczególnych szczepów wirusów oraz wywoływanych przez nie chorób znajdują się w książce Stephena Harroda Buhnera – Zioła przeciwwirusowe.

Wybrane protokoły lecznicze wg Buhnera oraz nasze sugestie znajdziesz w zakładce Protokoły Lecznicze

Skutki uboczne i przeciwwskazania

Skutki uboczne po zastosowaniu tarczycy są rzadkie – czasami pojawia się dyskomfort żołądkowy lub biegunka. Rośliny nie należy stosować w okresie ciąży.

Ostrzeżenie: Nie należy przekraczać zalecanej porcji do spożycia w ciągu dnia. Suplementy diety nie mogą być stosowane jako substytut (zamiennik) zróżnicowanej diety.

Interakcje z innymi ziołami i lekami

Tarczyca bajkalska jest synergetykiem, być może równie skutecznym jak lukrecja, imbir czy piperyna i zasadniczo powinna być ujmowana w tej kategorii ziół.

Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym przyjmowaniu leków farmakologicznych, ponieważ może to zwiększyć ich biodostępność, wzmacniając tym samym ich działanie. Dodatkowo roślina może wchodzić w interakcje z lekami obniżającymi ciśnienie krwi. Diabetycy typu 1 powinni zachować ostrożność w przypadku tego zioła, ponieważ może wpływać na insulinę i poziom cukru we krwi.

Działanie

Tarczyca bajkalska jest wszechstronnym środkiem przeciwwirusowym o szerokim spektrum działania.

Wykazuje aktywność przeciwko:
Adenowirusom (3 i 7)
Ptasiemu wirusowi zapalenia oskrzeli
Colifagom MS2
Wirusowi Coxsackie B (3, 4 i 5)
Wirusowi Epstein’a-Barr
Wirusowemu zapaleniu wątroby typu A
Wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (opornemu i nieopornemu)
Wirusowemu zapaleniu wątroby typu C
Wirusom Herpes simplex
HIV-1
Wirusowi ludzkiej białaczki komórek T
Grypie A (H1N1, H3N2 – opornej i nieopornej)
Grypie B
Wirusowi odry
Wirusowi mozaiki
Wirusom paragrypy
Wirusowi polio
Wirusowi zespołu rozrodczo-oddechowego świń
Syncytialnemu wirusowi oddechowemu
Koronawirusowi SARS
Wirusowi Sendai (paragrypa typ 1)
Wirusowi pęcherzykowego zapalenia jamy ustnej

Lista innych (poza wirusami) patogenów, przeciwko którym roślina jest aktywna
Actinomyces viscosus
Bordetella pertussis
Angiostrongylus cantonensis
Candida albicans
Bacillus subtilis
Chlamydia trachomatis
Bacteroides melaninogenicus
Corynebacterium xerosis
Diplococcus pneumoniae (a.k.a. Streptococcus pneumoniae)
Pseudomonas fluorescens
Salmonella spp.
Enterococcus faecalis
Shigella dysenteriae
Escherichia coli
Shigella flexneri
Helicobacter pylori
Staphylococcus aureus (oporne i nieoporne)
Klebsiella pneumoniae
Lactobacillus plantarum
Staphylococcus epidermidis
Micrococcus sedentarius (a.k.a. Kytococcus sedentarius)
Staphylococcus hominis
Streptococcus hemolyticus
Microsporum audouinii
Streptococcus mutans
Microsporum canis
Streptococcus sanguis
Mykobakterie smegmatis
Toxoplasma gondii
Mykobakterium tuberculosis
Trichophyton violaceum
Mycoplasma hominis
Ureaplasma urealyticum
Neisseria meningitides
Vibrio cholerae
Proteus vulgaris

Dodatkowe właściwości:
Łagodząca
Moczopędna
Wykrztuśna
Antyafilaktyczna
Przeciwnadciśnieniowa
Przeciwgorączkowa
Antyangiogenna
Przeciwzapalna
Hemostatyczna
Przeciwbakteryjna
Antymetastatyczna
Hepatoprotekcyjna
Antycholesterolemiczna
Przeciwutleniająca
Uspokajająca (łagodnie)
Przeciwdrgawkowa
Przeciwskurczowa
Neuroprotekcyjna
Przeciwbiegunkowa
Przeciwnowotworowa
Żółciopędna
Antydezynteryczna
Ściągająca
Przeciwgrzybicza

Tarczyca hamuje hemaglutyninę i neuraminidazę, ogranicza replikację patogenów, tłumi ekspresję genów wirusowych, zmniejsza ilość wirusowego RNA w zakażonych komórkach, hamuje fuzję komórkową wirusów, chroni błony komórkowe przed cytokinami inicjowanymi przez wirusy, zmniejsza ekspresję genu białka macierzy wirusowej, zakłóca wnikanie wirusa przez oddziaływanie z białkami otoczki wirusowej i komórkowym CD4 oraz receptorami chemokin, reguluje wrodzoną odporność antywirusową gospodarza poprzez modulowanie wytwarzania cytokin w czasie ataku patogenów, osłabia puchnięcie błon komórek gospodarza i hamuje w ten sposób powstawanie porów w membranach, indukowanych przez wirusy (wtedy membrany same zatrzymują wnikanie patogenów do komórek gospodarza), hamuje uwalnianie wirusów z zainfekowanych komórek, hamuje kaskady wirusowych cytokin, zwiększa apoptozę zakażonych komórek, stymuluje wrodzoną odporność na infekcje wirusowe, promuje rozwój przeciwciał monoklonalnych przeciwko białku E wirusa zapalenia mózgu i jest bezpośrednio wirusobójcza.

Ma również dość szeroki zakres działania przeciwko bakteriom i niektórym innym drobnoustrojom, ale efekty te są zmienne. Generalnie nie jest to główny ogólnoustrojowy środek przeciwbakteryjny, taki jak na przykład Cryptolepis sanguinolenta. Wiele z jej aktywności przeciwbakteryjnych i przeciwwirusowych wydaje się być nie bezpośrednie, a raczej pośrednie, czyli np. poprzez stymulację własnych odpowiedzi immunologicznych organizmu, zmniejszenie kaskady cytokin, czy też ochronę komórek gospodarza. Antybakteryjnie – zioło to ma kilka naprawdę mocnych atutów, przeciwko niektórym bakteriom, szczególnie gronkowcom opornym i nieopornym. Jest również bardzo aktywne przeciwko mykoplazmie oraz niektórym innym bakteriom, np. klebsielli. Ogólnie, roślina ta może być używana jako podstawowy dodatek do każdego leczenia opornej choroby bakteryjnej, ponieważ działa synergistycznie zarówno z ziołami, jak i lekami, znacznie zmniejsza kaskady cytokin w dość szerokim zakresie oraz dodatkowo ma swoje własne działanie antybakteryjne.

Zastosowanie w leczeniu

Zakażenia wirusowe, zwłaszcza gryp pandemicznych oraz zapaleń mózgu, infekcje oddechowe, zapalenia płuc, zakażenia ośrodkowego układu nerwowego (zasadniczo każdej infekcji, która towarzyszy zapaleniu opon mózgowych lub zapaleniu mózgu, takich jak wirusowe zapalenie mózgu lub zapalenie opon mózgowych, oraz takich jak: mykoplazma, borelioza, wirusowe i bakteryjne infekcje OUN, itd.), upośledzenie funkcji mózgu, gorączka, gorączka przerywana, zaburzenia przewodu pokarmowego z towarzyszącym zapaleniem, biegunka i czerwonka, zapalenie wątroby, zapalenie nerek, infekcje dróg moczowych, nerwowa drażliwość, napady padaczkowe, drgawki, zaburzenia snu. Można również używać tarczycy bajkalskiej w terapii wspomagającej w różnych typach nowotworów.

Uwaga: Nalewka z korzenia tej rośliny jest wyjątkowo skuteczna dla redukcji zapalenia mózgu, poprzez zmniejszenie kaskady cytokin inicjowanej w OUN (Centralnym Układzie Nerwowym) przez wirusy, bądź inne drobnoustroje – łagodzi wpływ patogenów na ośrodkowy układ nerwowy. Powinna być stosowana w leczeniu każdej wirusowej lub bakteryjnej infekcji centralnego układu nerwowego.

Badania naukowe

Wywar z korzenia został wykorzystany w wielu badaniach klinicznych w Chinach do  skutecznego leczenia szkarlatyny, przewlekłego zapalenia oskrzeli oraz epidemii zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. Zioło było prawie zawsze używane w połączeniu z innymi, więc indywidualne badania są nieliczne. Ale można ich trochę znaleźć w różnych miejscach, na przykład:

– Sześćdziesiąt trzy osoby z bakteriami zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych podzielono na dwie grupy; 32 były leczone zarówno antybiotykiem, jak i baikaliną,  31 leczono samym antybiotykiem. Cytokiny zapalne w OUN były znacznie niższe w grupie z baikaliną, śmiertelność istotnie zmniejszona, a obraz symptomów znacznie złagodzony.

– Sześćdziesięciu pacjentów z infekcjami płuc, było leczonych piperacyliną sodową lub zastrzykami z Scutellaria baicalensis. Przed leczeniem nie było różnicy w danych klinicznych. Wyniki leczenia okazały się podobne w obu grupach.

–  U 63 dzieci z infekcjami górnych dróg oddechowych (51-ostre zapalenie górnych dróg oddechowych, 11- ostre zapalenie oskrzeli, 1- zapalenie migdałków) 51 osób skorzystało z wywaru z korzenia Tarczycy bajkalskiej; temperatura i objawy zostały znormalizowane w ciągu 3 dni.

– Odwar z S. barbata był stosowany u 14 kobiet z przerzutami raka piersi w próbie w Memorial Cancer Institute (Hollywood, Floryda), jako leczenie wspomagające standardową chemię i napromieniowywanie. Autorzy badania skomentowali w raporcie, że ziele było bezpieczne, dobrze tolerowane i wykazało obiecujące wyniki kliniczne w aktywności przeciwnowotworowej.

– W 12-tygodniowej randomizowanej próbie Scutellaria baicalensis oraz Acacia catechu w Alabamie w postępowaniu dietetycznym przy chorobie zwyrodnieniowej stawu kolanowego stwierdzono, że grupa placebo miała znacznie wyższą częstość występowania zakażeń układu oddechowego, niż grupa „ziołowa”. (Bez wzmianki w streszczeniu badania o wpływie tych ziół na chorobę zwyrodnieniową stawów.)

Jednak kolejne badanie w Arizonie, randomizowane, krótkoterminowe, o podwójnej ślepej próbie, wykazało, że to samo zestawienie roślin (o nazwie kodowej flavocoxid) było równie skuteczne jak naproksen w kontrolowaniu oznak i objawów choroby zwyrodnieniowej stawu kolanowego. Ponownie miała miejsce wyższa częstość występowania innych skutków ubocznych w grupie bez ziół, w tym więcej obrzęków oraz dyskomfortu mięśniowo-szkieletowego.

– Rosyjskie badania z korzeniem tarczycy, wykazały, że zwiększyła ona względne

liczby limfocytów T u pacjentów z rakiem płuc, otrzymujących chemioterapię przeciwnowotworową. Kolejne rosyjskie badanie z 88 pacjentami z rakiem płuc, wykazało, że spożywaniu sproszkowanego ekstraktu z korzenia S. baicalensis towarzyszyła zwiększona hemopoeza i wzrost poziomów markerów odpornościowych.

– Wiele mieszanych terapii z użyciem S. baicalensis miało miejsce w Chinach, w leczeniu dysfunkcji mózgu, czerwonki bakteryjnej, infekcji oczu oraz leptospirozy. Wszystkie wykazały pozytywne wyniki.

– Baikalina była stosowana z dobrym skutkiem w leczeniu zapalenia opon mózgowych, zakaźnego zapalenia wątroby, zapalenia wątroby typu B oraz ostrej infekcji dróg żółciowych. W jednym z badań baikalina była stosowana w leczeniu bakteryjnego zapalenia opon mózgowych. Sześćdziesiąt dwie osoby z tą chorobą zostały podzielone na dwie grupy; jedna otrzymała antybiotyk, druga – baikalinę. Poziomy TNF-α, NO, IL-1, zarówno w osoczu, jak i w płynie mózgowym były monitorowane. Cytokiny były znacznie niższe w grupie z baikaliną, a śmiertelność istotnie zmniejszona.

–  Stwierdzono również, że S. baicalensis łagodzi indukowaną irinotekanem, toksyczność w przewodzie pokarmowym u pacjentów z rakiem.

– Nalewka z S. baicalensis była skutecznie stosowana w leczeniu 51 przypadków

nadciśnienia. Poziomy ciśnienia krwi opadły, a towarzyszące im objawy znacznie się poprawiły.