Cryptolepis sanguinolenta

Zawartość opakowania: SUSZONY KORZEŃ CIĘTY
Waga: 50g

39,00 

Brak w magazynie

SKU: ziol-cryptolepis-sanguinolenta Kategorie: ,

Opis

Cryptolepis sanguinolenta to roślina tropikalna, pochodząca z Afryki – występuje w zachodnio-środkowej części kontynentu. Przyjmuje formę pnącza, którego łodyga osiąga nawet 8 metrów długości – początkowo roślina pełznie po powierzchni gruntu, ale czasem porasta okoliczne elementy krajobrazu. Pnącze wypuszcza drobne, żółte kwiaty.

Występuje powszechnie od poziomu morza do 800 metrów wysokości, na sawannie, suchym lesie oraz w tak zwanych lasach łęgowych, które rosną wzdłuż rzek i mokradeł.

Szczegółowe wytyczne dotyczące sporządzania i zażywania preparatów z Cryptolepis sanguinolenta znajdziecie w książce Stephena Harroda Buhnera – Antybiotyki Ziołowe

Działanie

Cryptolepis sanguinolenta należy obok Sida Acuta, Alchornea cordifolia, Bidens pilosa oraz Artemisia annua do tzw. złotej piątki Buhnera. Jego podstawowe dobroczynne działanie polega na eliminacji często opornych na antybiotyki bakterii Gram-dodatnich i Gram ujemnych. Należy do systemowych, ziołowych środków przeciwbakteryjnych – środków o działaniu ogólnoustrojowym, które rozprzestrzeniają się w krwioobiegu w całym ciele, wpływając w ten sposób na każdą komórkę oraz narząd w organizmie, i które przeciwdziałają wielu drobnoustrojom chorobotwórczym.

Uwaga: Zioła systemowe są właściwe do leczenia infekcji takich jak MRSA, które rozprzestrzeniają się w całym ciele i nie reagują na wiele antybiotyków. Znaczenia ogólnoukładowych (systemowych) ziołowych środków przeciwbakteryjnych nie sposób przecenić. Wiele chorób opornych na standardowe leczenie, takie jak infekcje gronkowca, szybko i szeroko rozprzestrzeniają się w organizmie. Mogą one wpływać na narządy wewnętrzne, atakować trudno dostępne części ciała. Do eliminacji zakażeń ogólnoustrojowych, takich jak gronkowiec, niezbędny jest ziołowy antybiotyk, który będzie układowo rozprowadzany po organizmie. Dla ich optymalnego działania często pomocne jest użycie tzw. ziołowych synergetyków (środków, które dodatkowo wspierają rozprowadzanie substancji czynnych po organizmie. Do takich ziół należy np. imbir, lukrecja i czarny pieprz/piperyna – szczegółowe informacje kiedy i w jaki sposób stosować synergetyki przeczytacie w książce Stephena Harroda Buhnera – Antybiotyki Ziołowe)

Cryptolepis sanguinolenta bardzo dobrze sprawdza się w leczeniu infekcji wywołanych przez gronkowca złocistego opornego na metycyline (MRSA), paciorkowce, babeszje, E.coli i Campylobacter oraz w leczeniu zakażonych ran, gruźlicy, malarii, infekcjach układu oddechowego (Klebsiella pneumoniae – w tym szczep New Delhi), pokarmowego (Salmonella, Shigella) oraz moczowo-płciowego (Gonorrhoeae).

Oto konkretne szczepy wrażliwe na Cryptolepis sanguinolenta:

(opis bakterii znajdziecie w zakładce BAKTERIE OPORNE)
Aspergillus spp.,
Babesia spp.
Bacillus subtilis
Campylobacter spp.
Candida spp.
Clostridium defficile
Entamoeba histolytica
Enterococcus spp
Escherichia coli
Herpes simplex
Klebsiella spp.
Mycobacterium tuberculosis –
Neisseria gonorrhoeae
Plasmodium spp.
Proteus mirabilis
Proteus vulgaris
Salmonella spp.
Shigella dysentari
Staphylococcus aureus
Streptococcus pyogenes
Vibrio cholerae

Podstawowe właściwości Cryptolepis sainguinolenta to:

– Przeciwbakteryjne
– Przeciwpierwotniakowe
– Przeciwpasożytnicze
– Przeciwzapalne
– Przeciwgorączkowe (silnie)
– Przeciwmalaryczne
– Przeciwzakrzepowe (trombolityczne)
– Hipotensyjne (rozszerzające naczynia krwionośne)
– Przeciwwirusowe (łagodnie)
– Hipoglikemiczne (obniża poziom cukru we krwi)

Tradycyjne zastosowanie

Od stuleci Cryptolepis jest z powodzeniem stosowany przez tradycyjnych afrykańskich uzdrowicieli w leczeniu malarii, gorączki oraz biegunki – jak pokazano na wykresie poniżej.

Kongo: Zakażenie amebą, w tym czerwonka
DR Kongo: Kolka, dolegliwości brzuszne
Ghana: Malaria, gorączka
Gwinea – Bissau: Gorączka, zapalenie wątroby, żółtaczka
Nigeria: Infekcje dróg moczowych, infekcje górnych dróg oddechowych, kolka, dolegliwości żołądkowe, choroby weneryczne, reumatyzm, jako ogólny tonik
Senegal: Zaburzenia żołądka, kolki, choroby weneryczne, reumatyzm, jako tonik ogólnowzmacniający
Uganda: Kolka i dolegliwości żołądkowe, rany, ukąszenia przez węża, przepuklina
Zair: Choroby żołądka i jelit

Skutki uboczne i przeciwwskazania

Nie odnotowano. Przeprowadzono znaczące badania w celu ustalenia możliwego działania niepożądanego, związanego ze stosowaniem tej rośliny, ale nie znaleziono nic takiego – zarówno w klinicznym zastosowaniu u ludzi, jak i podczas testów in vivo na myszach, szczurach oraz królikach. Zioło jest regularnie stosowane jako tonik od eonów czasu w niektórych częściach Afryki i Indii. Jedna lub dwie filiżanki herbaty albo 60 do 90 kropli nalewki dziennie są bezpieczne do długotrwałego stosowania.

Interakcje z innymi ziołami i lekami

Generalnie nie odnotowano. Cryptolepis stosuje się w medycynie tradycyjnej, żeby między innymi pomóc w uregulowaniu nocnego rytmu snu. Jedno z badań na myszach potwierdziło taki właśnie wpływ tej rośliny. Istnieje potencjał synergii rośliny z lekami typu Hipnosedatives lub depresantami ośrodkowego układu nerwowego. Należy zatem zachować ostrożność i uważność, chociaż do tej pory nie odnotowano żadnych negatywnych skutków.

Przygotowanie i dawkowanie

Cryptolepis można przygotować w postaci proszku, kapsułek, herbaty oraz nalewki.

Badania naukowe

Cryptolepis został odkryty przez Zachód z powodu pojawienia się opornych na leki pasożytów plazmatycznych. Próbując znaleźć nowe sposoby leczenia malarii, naukowcy zaczęli przyglądać się tradycyjnym metodom terapii. Wstępne badania wykazały, że zarówno Cryptolepis sanguinolenta, jak i Artemisia annua są silnie aktywne przeciwko opornym szczepom. Artemisia była pierwszą, która rozwinęła się w lek. Cryptolepis pozostaje nieco w tyle, ale w ciągu ostatnich piętnastu lat przeprowadzono ogromną liczbę badań na tej roślinie. Początkowo większość dotyczyła tylko malarii.

Cryptolepis działa silnie przeciwko pasożytowi malarii, Plasmodium falciparum. (Jest również aktywny przeciwko innym członkom tego rodzaju – P. berghei berghei, P. berghei yoelii oraz P. vinckei petteri.) Co ciekawe wyniki badań pokazały, że jest on skuteczny przeciwko pasożytowi malarii, niezależnie od stopnia jego oporności na farmaceutyki. Stwierdzono, że pięć składników roślinnych – kryptolepina, chlorowodorek kryptolepiny, hydroksycryptolepina, kryptoheptina oraz neokrypepolepina – są wyjątkowo aktywne przeciwko pasożytom, a jeden – quindolina, jest również aktywny, choć nie tak silny i skuteczny. Badania dotyczące wyłącznie hamowania powstawania beta-hemematyny, które jest jednym z głównych sposobów działania środków przeciwmalarycznych z malaryczną infekcją komórek krwi, wykazały, że aż siedem związków w Cryptolepis jest pod tym względem bardzo aktywnych.

Zioło to było niezwykle skuteczne w walce z malarią podczas badań klinicznych na ludziach. W jednej z takich prób porównano skuteczność Cryptolepis (napar ze sproszkowanego korzenia w gorącej wodzie) z chlorochiną – zwykłym syntetycznym lekiem stosowanym w leczeniu malarii – w porównawczych grupach pacjentów w ambulatorium w Centrum Badań Naukowych Medycyny Roślin w Mampong – Akuapem w Ghanie, w Afryce Zachodniej. Objawy kliniczne ustąpiły po 36 godzinach przy użyciu Cryptolepis i po 48 godzinach po chlorochinie. Czas oczyszczenia krwi z pasożyta wynosił 3,3 dnia w grupie Cryptolepis, a 2,3 dnia w grupie chlorochinowej. 40% pacjentów stosujących chlorochinę zgłaszało nieprzyjemne skutki uboczne, wymagające innych leków, podczas gdy osoby stosujące Cryptoleps nie zgłaszały żadnych działań niepożądanych.

Ponieważ wiele z przeciwmalarycznych związków w Cryptolepis jest rozpuszczalnych we wodzie, a rozpuszczalne w wodzie ekstrakty działały bardzo skutecznie w badaniach klinicznych, lokalne przedsiębiorstwo w Ghanie ma nadzieję, że gotowa herbata z Cryptolepis będzie działać bardzo skutecznie przeciwko malarii. Zawierający 2,5 grama sproszkowanego korzenia na torebkę, preparat nazywa się Phyto-Laria i można go kupić bez recepty w Ghanie. (Podobne produkty, Malaherb i Herbaquine, są również dostępne w Ghanie, a jeden o nazwie Malarial jest sprzedawany w Mali).

Firmy farmaceutyczne stworzyły wiele analogów kryptolepiny, próbując wygenerować opatentowany lek chemiczny, który mogłyby kontrolować i czerpać z niego zyski. Skutki uboczne tych analogów są nieznane (izolowana kryptolepina, w przeciwieństwie do tej zawartej w całej roślinie, wykazała szereg poważnych skutków ubocznych podczas badań in vitro i in vivo), podobnie jak artemizynina oraz artesunat (składniki wyizolowane z bylicy rocznej Artemisia annua), te substytuty na dłuższą metę mogą się okazać bezużyteczne, ponieważ pasożyt malarii regularnie rozwija oporność na pojedyncze związki chemiczne. Chociaż analogi są molekularnie zbliżone do kryptolepiny, badania wykazały, że ich sposób działania poważnie się od niej różni – naukowcy nie rozumieją, co w rzeczywistości powodują w organizmie oraz jakie są długoterminowe skutki działania.

Ponieważ całe zioło jest niezwykle bezpieczne i skuteczne w działaniu, nie polecałbym stosowania analogów, jeśli faktycznie pojawią się na rynku.

WŁAŚCIWOŚCI ANTYBAKTERYJNE I INNE

Cryptolepis jest rośliną wszechstronnie antybakteryjną. Został przetestowany na ponad 100 szczepach bakterii Campylobacter i wykazał silne działanie przeciwko każdemu z nich. Nalewka jest bardziej skuteczna niż kotrimoksazol oraz sulfametoksazol i jest porównywalna z ampicyliną. Cryptolepis jest aktywny przeciwko cholerze, ale nie ma tak silnego działania jak tetracyklina. Stwierdzono też, że jest szeroko aktywny wobec wielu enteropatogennych mikroorganizmów, w tym Shigella dysentariae, Entamoeba histolytica oraz E. coli. Jest szczególnie skuteczny w leczeniu opornych gronkowców, Streptococcus pyogenes, licznych szczepów gruźlicy (Mycobacterium spp.) oraz infekcji dróg moczowych wywołanych przez bakterie Enterobakter i Klebsiella. Aktywne działanie przeciwko tak szerokiemu spektrum organizmów patogennych jest w tradycyjny sposób wykorzystywane w leczeniu wielu chorób wywołanych przez te organizmy. Cryptolepis ma również właściwości przeciw-hiperglikemiczne, co czyni go potencjalnym ziołem przeciwcukrzycowym. (Izolowana kryptolepina obniżała poziom glukozy w mysich modelach cukrzycy typu 2, powodowała obniżenie poziomu insuliny oraz zwiększony wychwyt glukozy z krwi. W tej dziedzinie przyznano kilka patentów).

Zioło to jest silnie hipotermiczne, co oznacza, że obniża temperaturę ciała, co jest głównym powodem, dla którego stwierdzono, że jest bardzo skuteczne w leczeniu gorączki. Jest ono również hipotensyjne ze względu na działanie rozszerzające naczynia krwionośne i okazało się aktywne wobec szeregu schorzeń nowotworowych, budząc zainteresowanie jako potencjalny środek na różne rodzaje raka.