Berberys – nalewka

(Berberis vulgaris) (Barberry)

Roślina antybiotyczna o działaniu miejscowym. Działa najbardziej efektywnie wobec organizmów patogennych wywołujących zakażenia jelitowe.

79,00 

Brak w magazynie

SKU: ziol-polygonum-cuspidatum-1 Kategorie: ,

Opis

Berberys zwyczajny to kolczasty krzew dorastający do 3 m wysokości. Liście małe, skórzaste, ostro ząbkowane na brzegach, owłosione, ułożone w pęczkach wzdłuż łodyg.
Kwiaty drobne, żółte, w zwisających gronach (po dotknięciu pręciki wykonują ruch w stronę słupkowia) Owoce czerwone, wydłużone, jadalne, raczej niesmaczne.

Berberys zwyczajny rośnie w lasach, zaroślach i parkach niemal całej Europy i Azji.

Nalewka z Berberis vulgaris  to wysokiej jakości suplement diety zawierający w swoim składzie macerat wytworzony z kory rośliny
Nalewka – macerat kory (1:5) 70% etanolem.

Zawartość netto – 100ml

Wyprodukowano w Niemczech

Przechowywanie: Produkt przechowywać w temperaturze pokojowej, w suchym miejscu, w sposób niedostępny dla małych dzieci.

Nalewka przygotowana wg przepisu z książki Stephena Harroda Buhnera – Antybiotyki ziołowe

Przygotowanie i dawkowanie

Sugerowane dzienne spożycie nalewki: do 3x dziennie 1 ml produktu (około 20 kropli).

Szczegółowe wytyczne dotyczące stosowania nalewki w przypadku poszczególnych szczepów wirusów oraz wywoływanych przez nie schorzeń znajdują się w książce Stephena Harroda Buhnera – Antybiotyki ziołowe.

Wybrane protokoły lecznicze wg Buhnera oraz nasze sugestie znajdziesz w zakładce Protokoły Lecznicze

Skutki uboczne i przeciwwskazania

Ostrzeżenie: Nie należy przekraczać zalecanej porcji do spożycia w ciągu dnia. Suplementy diety nie mogą być stosowane jako substytut (zamiennik) zróżnicowanej diety. Produkt niewskazany dla kobiet w ciąży i karmiących.

Interakcje z innymi ziołami i lekami

Rośliny berberynowe są synergistyczne (lub addytywne) z wieloma lekami chemicznymi, takimi jak flukonazol, ampicylina czy oksacylina. Regularne i częste stosowanie berberyny może zmniejszać wchłanianie z przewodu pokarmowego przepuszczalnych substratów – glikoprotein (P-gp), w tym czynników chemioterapeutycznych, takich jak daunomycyna.

Zaobserwowano, że dochodzi do wiekszego wchłaniania cyklosporyny A, jeśli będzie przyjmowana po dłuższym stosowaniu berberyny. Jedno z badań wykazało, że 3 mg/kg berberyny u sześciu ochotników, przyjmowane dwa razy dziennie przez 10 dni zwiększyło dostępność biologiczną cyklosporyny A o 19%. Randomizowane badanie kliniczne 52 pacjentów po przeszczepie nerki prowadzone przez 3 miesiące wykazało, że regularne przyjmowanie berberyny znacząco zwiększało ilość cyklosporyny A w osoczu krwi.

Inhibitory P-gp, takie jak piperyna, znacznie zwiększą (o sześć razy) wychwyt berberyny przez błonę śluzową jelit. Podobnie działa kaprynian sodu.

Glutyna – frakcja wyizolowana z glutenu – zwiększa transport alkaloidów berberyny przez błonę śluzową. Spożywanie pokarmów bogatych w gluten może zwiększać ilość alkaloidów typu berberynowego przemieszczających się przez błonę śluzową jelit.

Działanie

Wykazuje aktywność przeciwko:
Aspergillus spp.
Klebsiella pneumoniae
Aureobasidium pullulans (szczepy czarne i białe)
Leishmania spp.
Bacillus cereus
Malassezia spp.
Bacillus subtilis
Microsporum spp.
Blastocystis hominis
Mycobacterium tuberculosis
Candida spp.
Propionbacterium acnes
Chlamydia spp. (w tym C.trachomatis)
Pseudomonas aeruginosa
Corynebacterium diphtheriae
Salmonella paratyphi
Cryptococcus neoformans
Salmonella typhimurium
Wirus Dengue
Shigella spp.
Entamoeba histolytica
Staphylococcus aureus
Enterobacter aerogenes
Staphylococcus epidermidis
Epidermophyton floccosum
Streptococcus mutans
Erwinia carotavora
Streptococcus pyogenes
Escherichia coli
Streptococcus sanguinis
Fusarium nivale
Trichoderma viride (zielony szczep i brązowy mutant)
Fusobacterium nucleatum
Trichomonas vaginalis
Giardia lamblia
Trichophyton spp.
Helicobacter pylori
Trypanosoma cruzi
Zapalenie wątroby typu B
Vibrio cholerae
Herpes simplex 1 i 2
Wirus Zachodniego Nilu
Ludzki wirus cytomegalii
Xanthomonas citri
Wirus żółtej febry
Zoogloea ramigera

Dodatkowe właściwości

Rośliny berberynowe działają najbardziej efektywnie wobec organizmów patogennych wywołujących zakażenia jelitowe. To jest ich wielka siła. Berberyna zmniejsza wydzielanie wody i elektrolitów przez jelita spowodowane przez zakaźne bakterie jelitowe, takie jak bakterie cholery czy E. coli. Hamuje enterotoksyny wydzielane przez cholerę i inne patogeny, zmniejsza skurcze mięśni gładkich oraz ruchliwość jelit (co zmniejsza skurcze), opóźnia czas transportu jelitowego, zmniejsza stan zapalny w tkankach jelitowych i jest bezpośrednio bakteriobójcza dla cholery i innych drobnoustrojów czerwonkowo-biegunkowych. Berberyna hamuje przyleganie bakterii chorobotwórczych do powierzchni śluzówki lub nabłonka, zatrzymując w ten sposób infekcję.

Ponieważ berberyna jest tak szeroko antybakteryjna, wiele osób używa roślin berberynowych (a wiele firm tak je reklamuje) jako ogólnoustrojowych środków przeciwbakteryjnych. Jednak one nie są ogólnoustrojowe, nie działają systemowo i są tylko częściowo skuteczne na przeziębienie i grypę (ich inne, podstawowe zastosowanie). Są aktywne przeciwko niektórym wirusom i działają głównie wzmacniająco na błony śluzowe, co pomaga im odpierać mikroorganizmy. Hydrastis canadiensis jest podstawową rośliną berberynową używaną leczniczo w Stanach Zjednoczonych i jest bezsensownie nadużywana, zwykle do niewłaściwych rzeczy. Są o wiele lepsze rośliny na przeziębienia czy grypę.

Stwierdzono, że wiele roślin zawierających berberynę wykazuje działanie odwracające oporność wielolekową (MDR), zwykle hamując pompy efflux u opornych bakterii. Gatunki Berberis i Hydrastis canadensis zawierają 5-metoksyhydnocarpiny-D (5-MHC) i feoforbid A, które hamują pompę wypływową NorA w Staphylococcus aureus. Jest to jedna z przyczyn tak wysokiej skuteczności w leczeniu opornych mikroorganizmów, zwłaszcza MRSA. Istnieje wiele innych związków w roślinach berberynowych, które wykazują ten rodzaj hamowania MDR.

Wykazano również, że inhibitory MDR w roślinach berberynowych działają synergistycznie z alkaloidami w innych roślinach. Potwierdzono też, że współdziałają synergicznie z lekami, zwiększając ich aktywność i skuteczność w leczeniu opornych drobnoustrojów oraz obniżając konieczną dawkę w kierunku działania przeciwbakteryjnego, przeciwgrzybiczego czy przeciwzakrzepowego.

Zastosowanie w leczeniu

Berberys zwyczajny wzmacnia odporność organizmu, przyspiesza trawienie, aktywizuje procesy metaboliczne, ma działanie antybiotyczne.

Pomocny i skuteczny w następujących schorzeniach:
– Biegunka
– Kamica wątrobowa (leczenie i zapobieganie);
– Kamica nerkowa (leczenie i zapobieganie);
– Skaza moczanowa;
– Ostre i przewlekłe choroby nerek, wątroby lub pęcherzyka żółciowego;
– Stany gorączkowe różnego pochodzenia;
– Choroby reumatyczne;
– Zapalenie stawów;
– Krwawienia maciczne wywołane stanem zapalnym dróg rodnych (liście);
– Zapalenie spojówek (25 mg chlorku berberyny na 100 ml roztworu);
– Zatrucia;
– Zaburzenia przemiany materii;
– Choroby dziąseł

Badania naukowe

– W Indiach przeprowadzono badanie kliniczne z udziałem dzieci cierpiących na giardię (w wieku od 5 miesięcy do 14 lat). Berberyna, podawana doustnie, 10 mg/kg/dobę, była skuteczna w zwalczaniu infekcji – porównywalnie z chlorowodorkiem chinakryny, furazolidonem oraz metronidazolem.

– 400 dorosłych osób z ostrą, wodnistą biegunką zostało poddanych randomizowanej, kontrolowanej (pod kątem placebo), podwójnie ślepej próbie leczenia berberyną. Berberyna połączona z tetracykliną okazała się niezwykle skuteczna. Sama berberyna zmniejszała biegunkowe stolce i stężenie cyklicznego monofosforanu adenozyny w stolcu o 77%; inne badanie wykazało, że berberyna zmniejszała stolce biegunki w cholerze i/lub enterotoksynogennym E. coli (ETEC) do 50%, oraz że była bardziej skuteczna w leczeniu ETEC niż cholery. Inne badanie – w randomizowanym, kontrolowanym badaniu z udziałem 165 dorosłych pacjentów z ETEC lub cholerą wykazało, że u osób z cholerą berberyna znacząco zmniejszyła średnią 8-godzinną objętość stolca, zaś w przypadku ETEC, całkowicie zahamowała biegunkę u połowy uczestników w ciągu 24 godzin.

– W badaniach klinicznych (u ludzi) – kontrolowane placebo, randomizowane, podwójnie ślepe – u 63 mężczyzn z enterotoksyczną biegunką E. coli stwierdzono, że potrzeba 400 mg siarczanu berberyny, żeby uzyskać niezawodną skuteczność, przewyższającą dostępne leki. W ciągu 8 godzin po zastosowaniu preparatu, osoby z „grupy berberynowej” doświadczyły znacznego zmniejszenia objętości kału. W ciągu 24 godzin 42% uczestników grupy berberynowej przestało mieć biegunkę, w porównaniu do 20% w grupie placebo.

– Inna próba leczenia giardii w Indiach wykazała, że berberyna poprawiała objawy żołądkowo-jelitowe i zmniejszała stolce związane z infekcją giardii. Berberyna okazała się równie skuteczna jak metronidazol w zaledwie połowie dawki.

– W badaniu klinicznym z udziałem 51 osób, wodnego preparatu berberyny, w porównaniu z sulfacetamidem w leczeniu zakażeń oka Chlamydia trachomatis stwierdzono, że berberyna jest nieco mniej skuteczna niż lek. Jednak farmaceutyk nie usunął całkowicie patogenu i wystąpiły nawroty. W grupie berberyjskiej nie było nawrotów wyleczonych, nawet po 1 roku. Inne badania kliniczne ujawniły podobne wyniki. Surowe ekstrakty z roślin berberynowych konsekwentnie okazały się bardziej skuteczne niż sama wyizolowana berberyna.

– Palmatynę zastosowano do leczenia 1042 przypadków infekcji ginekologicznych, infekcji górnych dróg oddechowych, zakażenia chirurgicznego, zapalenia migdałków, zapalenia jelit i czerwonki pręcikowej z dobrym skutkiem. W leczeniu 200 przypadków kandydozy sromu i pochwy 171 osób zostało wyleczonych, u 24 zanotowano wyraźną poprawę.

– Liczne badania in vivo wykazały, że berberyna działa tonizująco i przeciwnowotworowo dla wielu różnych rodzajów raka, od piersi po pęcherz i od żołądka do wątroby. Obniża metaloproteinazy 1, 2 i 9 oraz jest silnym inhibitorem COX-2.

– Stwierdzono, że doustne podawanie berberyny in vivo zmniejsza oporność na insulinę u szczurów, obniża poziom glukozy we krwi oraz poprawia zaburzenia metabolizmu lipidów. W istocie hamuje ona disacharydazy jelitowe i korzystnie wpływa na stany cukrzycowe, a także poprawia metabolizm glukozy poprzez indukcję glikolizy i zwiększenie wrażliwości na insulinę.

– Wykazano wreszcie, że berberyna ma działanie immunomodulujące (a nie pobudzające). Wzmacnia przeciwciała IgA w błonie śluzowej, ale także zmniejsza nadaktywność różnych mechanizmów układu odpornościowego. Innymi słowy, jeśli system odpornościowy zostanie przyspieszony przez zbyt dynamiczną autoimmunologię lub hiperaktywowany przez coś takiego jak fitohemaglutynina lub dibutyrat forbolu plus jonomycyna – berberyna moduluje odpowiedź, tłumiąc nadmierną aktywność.